de heerlijk rustige wandeling op de zaterdagochtend was schijnbaar een missertje.... de wandelingen daarna zijn juist niet meer rustig... wat een deceptie...
dacht ik eindelijk iets te hebben bereikt, maar nee... het mag nog niet zo zijn helaas
ik krijg wel steeds meer het idee dat veranderingen hem van zijn stuk brengen.
zaterdagmiddag ben ik nl. met hem alleen gaan wandelen, net als een week eerder. eerst was hij helemaal van slag maar geleidelijk aan werd hij rustiger.
de middagwandeling weer samen met Menno was het weer helemaal mis en piepte hij vrijwel de hele wandeling
ook zondag, maandag en vanmorgen was het niet veel beter.
in de omgeving komen ook steeds meer prikkels, kinderen die buiten spelen, meer katten die langs komen, geluiden van mensen die in hun tuin bezig zijn.. alles lijkt een trigger te zijn om te piepen.
variërend van zacht naar zeer luid en paniekerig...
de ene keer loopt hij williswaar piepend maar toch redelijk onder controle langs een hond, de volgende hond wordt van afstand gespot en piept hij overdreven en zelfs als deze uit het zicht is blijft hij doorgaan.
soms probeert hij zelfs in de riem te bijten om zijn frustratie? paniek? af te reageren
ik zou er bijna moedeloos van worden, maar vind het vooral zielig voor Cross zelf... rust is zoveel leuker!
maar ondertusen heb ik nog geen idee hoe dit met hem te bereiken