en de positieve stappen vooruit blijven komen!
ik kreeg een mail van Vom Falorie met daarin de vraag of hij al rustig was bij kinderen
dat is hij wel, maar tijdens de middagwandeling ben ik toch nog maar eens langs de scholen gegaan.
hij liep meteen al lekker ontspannen, die hebben we al weer binnen.
bij het speelveld waren ze aan het voetballen, daar zijn we even blijven kijken. hij schrok wel een keer toen de bal wel heel dicht naast ons geschoten werd, maar kwam ook weer naast toen ik hem dat vroeg.
op een ongeduldig piepje na was hij de rust zelf
daarna liep ik door om de schoolpleinen heen. de kleuters waren aan het buitenspelen. ik heb de juf gevraagd of we erbij mochten gaan zitten om te kijken hoe Cross zich zou gedragen.
ik ben op een bankje gaan zitten en er kwamen natuurlijk meteen kinderen naar ons toe.
tot nu toe bleef cross zich keurig gedragen en bleef ontspannen.
ook toen we zaten ging hij strak tegen me aan zitten en liet de kinderen hem aaien.
hij vond het prima
als hij opstond werden de kinderen paniekerig, maar Cross niet.
na een dik kwartier had hij het wel bekeken en werd wat onrustig. toen zijn we naar huis gegaan, nog altijd ontspannen lopend....
wat een super training! ik ben trots op hem!!
dinsdag 27 mei 2014
maandag 19 mei 2014
de eerste weken was Cross mega druk, zeker toen ook de logee Diesel er nog bij kwam. een 9jarige labrador en hulphond.
we waren weer helemaal terug bij af.
maar naarmate de tijd verstrijkt en wij en Menno en Diesel zich niets aantrekken van zijn gepiep en gedoe valt het kwartje en is hij weer rustig... pffffft, wat een opluchting.
hij wordt ook steeds meer maatje met Alicia. af en toe ligt hij languit bij haar/ op haar eigenlijk :) op de bank en sinds ze samen naar het bos zijn geweest met een groep andere honden is hij haar heel trouw. Heel leuk om te zien!
dit vertrouwen is zo groot dat hij haar ineens volgt de trap op naar boven... dit had ik echt nooit verwacht!
hij schoot de eerste keer met de staart tussen de benen de kamer in en was niet meer in de buurt van de trap te krijgen en nu loopt hij hem zomaar, met koekje welliswaar, de trap op.
wat een beloning krijg je op die manier van hem!
dit is wel heel gaaf!!
we waren weer helemaal terug bij af.
maar naarmate de tijd verstrijkt en wij en Menno en Diesel zich niets aantrekken van zijn gepiep en gedoe valt het kwartje en is hij weer rustig... pffffft, wat een opluchting.
hij wordt ook steeds meer maatje met Alicia. af en toe ligt hij languit bij haar/ op haar eigenlijk :) op de bank en sinds ze samen naar het bos zijn geweest met een groep andere honden is hij haar heel trouw. Heel leuk om te zien!
dit vertrouwen is zo groot dat hij haar ineens volgt de trap op naar boven... dit had ik echt nooit verwacht!
hij schoot de eerste keer met de staart tussen de benen de kamer in en was niet meer in de buurt van de trap te krijgen en nu loopt hij hem zomaar, met koekje welliswaar, de trap op.
wat een beloning krijg je op die manier van hem!
dit is wel heel gaaf!!
dinsdag 6 mei 2014
Cross is weer terug!!
heel dubbel, want eigenlijk was het leuker geweest om te horen te krijgen dat hij aan het werk gaat, maar helaas wilde de klant hem niet.
ik heb toen maar heel brutaal aangeboden dat hij wel weer terug mag komen... tenslotte was ik nog niet helemaal tevreden over hem haha
en dat vonden ze bij Vom Falorie een heel goed plan!
Hilde was er in de buurt en nam hem mee terug naar Dronten... wat was hij blij me weer te zien haha, dwaze jongen. Ik heb hem bij de parkeerplaats bij Ketelhaven opgehaald, anders moest Hilde met 2 honden het restaurant in.
terug in huis was hij wel wat drukker dan eerder maar ach ja, dat is toch ook wel logisch...
de dag erna, donderdag, mocht hij meteen al weer mee naar het centrum. Alicia nam hem mee en ik ging intussen met Menno naar mijn afspraak.
hij is samen met Menno wel drukker als alleen maar meer verandering was er niet.
dus samen onze vis ophalen ging prima :)
in huis vind ik hem onrustiger, bij elke beweging die ik maak staat hij meteen weer op en is onrustig.
ik stuur hem dan weer terug naar zijn plaats, als ik hem nodig heb roep ik hem wel.
de eerste wandelingen valt het mij direct op dat hij stiller is geworden, al dribbelt hij er lustig op los
ook het passeren van een hond verloopt redelijk rustig... alleen de eerste kat is een drama.
maar ik wilde verder waar ik gestopt was dus ik ben nu ook veel strenger.
hij maak kabaal terug en eis van hem dat hij gaat zitten, helaas verpest Menno dit door ineens achter die kat aan te willen. Nu krijgen ze beiden even kort en duidelijke apèl oefeningen... sjongejonge, lekker stelletje
Gelukkig gaat het daarna veel beter.
piepen en wat drukker worden doet hij nog wel, maar even een hand op zijn kop en zeggen dat hij stil moet zijn werkt... dat is toch wel een mooie stap vooruit!!
zondag 4 mei gaan we op bezoek bij een van onze pups, Nikki in Nijmegen
de autorit is geen probleem, al wordt hij wat ongeduldig op het eind.
maar de ontmoeting op straat zal de hele buurt wakker geschokt hebben... tjeetje wat een alarm ging er af zeg!!
het moest ook net zo zijn dat er ook nog anderen met hun honden langskwamen.. oef!
Maar het was enkel geluid, hij bleef wel gewoon naast me.
gelukkig had Alicia Menno bij haar, scheelde mij weer haha
Bij Bart in huis was hij gewoon, wel wat druk maar verder niets bijzonders
we zijn in een park vlakbij wezen wandelen, daar konden ze fijn loslopen alleen de wandeling ernaar toe was vol met Cross gezang... vooral als de anderen hem iets te ver vooruit waren, een geleidehond loopt nu eenmaal harder als ik....
na het loslopen, waar hij weer zoals we gewend zijn van hem, goed luisterde en hij overal heen rende en weer terug kwam, gingen we de stad in om een terrasje te pakken.
hier was ook de wandeling ernaar toe het grootste probleem... Cross maakte zich duidelijk bekent door luidkeels te zeggen dat we eraan kwamen... gelukkig werd het over het algemeen met een glimlach beantwoord en ach ja, meer als een hand op zijn kop om hem wat gerust te stellen kan ik ook niet doen en langzaam aan werkt het bij mij ook op mijn lachspieren...
eenmaal op het terras is hij ook weer onrustig... liggen en weer opstaan, steeds weer opnieuw proberen of hij toch weer op mag staan. We hebben hem steeds weer 'af' laten gaan en net voor we weg wilden bleef hij rustig... na ruim een uur haha
de wandeling terug naar Bart zijn huis ging iets rustiger, al viel hij wel uit naar een hond toen we net het terras af waren... een dikke min-punt.
en zijn gezang was heftig als de andere honden hem te ver vooruit waren.
al met al een pittige socialisatie training voor hem....
maar voorlopig hebben we geen spannende uitjes meer geplant staan, hij kan even tot rust komen en verder gaan we gewoon door met hoe we bezig waren.
de wandelingen thuis verlopen prima en ik heb hem zelfs al heel ontspannen naast me gehad...
kleine stapjes, maar als die kleine stapjes maar blijven komen gaan we ook op weg naar een goed eind resultaat.
heel dubbel, want eigenlijk was het leuker geweest om te horen te krijgen dat hij aan het werk gaat, maar helaas wilde de klant hem niet.
ik heb toen maar heel brutaal aangeboden dat hij wel weer terug mag komen... tenslotte was ik nog niet helemaal tevreden over hem haha
en dat vonden ze bij Vom Falorie een heel goed plan!
Hilde was er in de buurt en nam hem mee terug naar Dronten... wat was hij blij me weer te zien haha, dwaze jongen. Ik heb hem bij de parkeerplaats bij Ketelhaven opgehaald, anders moest Hilde met 2 honden het restaurant in.
terug in huis was hij wel wat drukker dan eerder maar ach ja, dat is toch ook wel logisch...
de dag erna, donderdag, mocht hij meteen al weer mee naar het centrum. Alicia nam hem mee en ik ging intussen met Menno naar mijn afspraak.
hij is samen met Menno wel drukker als alleen maar meer verandering was er niet.
dus samen onze vis ophalen ging prima :)
in huis vind ik hem onrustiger, bij elke beweging die ik maak staat hij meteen weer op en is onrustig.
ik stuur hem dan weer terug naar zijn plaats, als ik hem nodig heb roep ik hem wel.
de eerste wandelingen valt het mij direct op dat hij stiller is geworden, al dribbelt hij er lustig op los
ook het passeren van een hond verloopt redelijk rustig... alleen de eerste kat is een drama.
maar ik wilde verder waar ik gestopt was dus ik ben nu ook veel strenger.
hij maak kabaal terug en eis van hem dat hij gaat zitten, helaas verpest Menno dit door ineens achter die kat aan te willen. Nu krijgen ze beiden even kort en duidelijke apèl oefeningen... sjongejonge, lekker stelletje
Gelukkig gaat het daarna veel beter.
piepen en wat drukker worden doet hij nog wel, maar even een hand op zijn kop en zeggen dat hij stil moet zijn werkt... dat is toch wel een mooie stap vooruit!!
zondag 4 mei gaan we op bezoek bij een van onze pups, Nikki in Nijmegen
de autorit is geen probleem, al wordt hij wat ongeduldig op het eind.
maar de ontmoeting op straat zal de hele buurt wakker geschokt hebben... tjeetje wat een alarm ging er af zeg!!
het moest ook net zo zijn dat er ook nog anderen met hun honden langskwamen.. oef!
Maar het was enkel geluid, hij bleef wel gewoon naast me.
gelukkig had Alicia Menno bij haar, scheelde mij weer haha
Bij Bart in huis was hij gewoon, wel wat druk maar verder niets bijzonders
we zijn in een park vlakbij wezen wandelen, daar konden ze fijn loslopen alleen de wandeling ernaar toe was vol met Cross gezang... vooral als de anderen hem iets te ver vooruit waren, een geleidehond loopt nu eenmaal harder als ik....
na het loslopen, waar hij weer zoals we gewend zijn van hem, goed luisterde en hij overal heen rende en weer terug kwam, gingen we de stad in om een terrasje te pakken.
hier was ook de wandeling ernaar toe het grootste probleem... Cross maakte zich duidelijk bekent door luidkeels te zeggen dat we eraan kwamen... gelukkig werd het over het algemeen met een glimlach beantwoord en ach ja, meer als een hand op zijn kop om hem wat gerust te stellen kan ik ook niet doen en langzaam aan werkt het bij mij ook op mijn lachspieren...
eenmaal op het terras is hij ook weer onrustig... liggen en weer opstaan, steeds weer opnieuw proberen of hij toch weer op mag staan. We hebben hem steeds weer 'af' laten gaan en net voor we weg wilden bleef hij rustig... na ruim een uur haha
de wandeling terug naar Bart zijn huis ging iets rustiger, al viel hij wel uit naar een hond toen we net het terras af waren... een dikke min-punt.
en zijn gezang was heftig als de andere honden hem te ver vooruit waren.
al met al een pittige socialisatie training voor hem....
maar voorlopig hebben we geen spannende uitjes meer geplant staan, hij kan even tot rust komen en verder gaan we gewoon door met hoe we bezig waren.
de wandelingen thuis verlopen prima en ik heb hem zelfs al heel ontspannen naast me gehad...
kleine stapjes, maar als die kleine stapjes maar blijven komen gaan we ook op weg naar een goed eind resultaat.
Abonneren op:
Reacties (Atom)