ik heb een heupband gekocht met een riem...
eigenlijk bedoeld om Menno daaraan te laten lopen, maar nadat hij bij het zien van een kat mij 3 meter opzij gooide met val als toetje hou ik hem toch maar liever aan een losse riem.
Cross is fysiek heel makkelijk, hij trekt niet, hij valt niet ineens uit. Als hij al plots reageert kruipt hij tegen me aan. Dus nu loop ik met hem aan de loopband...
voor mij een heel stuk rustiger omdat ik zo niet steeds aan het corrigeren ben met mijn hand... een aangeleerde tik van mij om het tempo te blijven bepalen...
nu sta ik stil en doe verder niets, behalve wachten tot hij weer naast me loopt.
hij moet hierdoor veel meer opletten ipv wachten op die correctie...
niet dat er nu ineens een wereld van verschil is, maar ik heb wel de indruk dat hij iets rustiger wordt

het winkelen wordt steeds leuker met hem... hij is echt top! alles negeert hij, we moesten door een vrij smalle ballonnenpoort bij een feestvierende winkel en hij gaf er helemaal niets om... wauw!
even terug denkend aan een stola die op een schap lag bij de wibra, die hij doodeng vond...
wat een verschil!

we blijven toch een beetje doorwerken om hem richting het werk te helpen en daar hoort ook het traplopen bij. in het centrum is een trap met ongeveer 10 treden, die neemt hij netjes. naar boven toe mag het iets rustiger maar als ik even help door bij elke tree 'rust' te geven, gaat hij keurig naar boven. naar beneden is geen probleem
bij het treinstation is een hele lange trap, daar heb ik eerder als eens geoefend en ook die neemt hij vrijwel probleemloos.
nu hebben we geprobeerd om hem in huis mee naar boven te nemen, de meeste hulphonden moeten dit en al heb ik liever niet dat de honden boven komen, Menno doet het en zo af en toe mag het ook wel... is het wel gezellig.
maar hier kwamen we met Cross wel voor een groot probleem te staan....
hij zette alle poten tegen de treden om maar niet naar boven te hoeven... bijna panisch!
hij zou zich zo naar achter laten vallen.
met ons tweeën hebben we hem toch naar boven gekregen, zelfs zo dat hij toch enigszins zelf liep.
eenmaal boven vond hij het heel spannend, maar wel leuk en langzaam aan ging de spanning er wat af.
naar beneden toe ging zoals het hoort, zelf lopend en netjes...
hier willen we dus ook meer op oefenen.
hij hoeft niet uit zichzelf naar boven te gaan, maar het is wel fijn als hij mee naar boven wil!

ik zou meer werk voor Cross moeten hebben, dan is hij wel redelijk rustig...
de ochtendwandeling maak ik nu voor het eten
eerst dacht ik dat hij hierdoor drukker werd, maar ach, daarvoor was hij ook druk en piepte heel wat af.
veel verschil is er niet
ik zou zo graag willen weten wat hem triggert!
vanmorgen was er helemaal niets en hij blijft maar piepen... Menno en ik reageren er totaal niet op en blijven net zo relaxed als altijd.
van alles wat hij van hem overneemt... die rust van Menno mag hij daar toch ook wel aan toevoegen

ik ben een beetje uitgepuzzelt... ik heb geen idee wat ik anders moet doen
elke keer als ik denk dat het beter gaat valt hij net zo hard weer terug...

maar zolang ik geen oplossing weet, gaan we maar gewoon zo door

afgelopen week ging best wel goed. geen vervelende extraatjes, maar ook geen duidelijke verbeteringen.
de ene wandeling is hij redelijk ontspannen, de andere keer piept hij er weer vrolijk op los. niet meer heel hard gelukkig... en dan is hij ook echt druk, dribbelt hij weer...
als hij ontspannen is kan ik hem ook met een 'nee' weer met de neus naar voren laten lopen als er een andere hond in zicht is... helaas zijn die wandelingen niet erg vaak...

vanmorgen leek hij wel heel erg hyper te zijn... weer helemaal terug bij af... zucht...
terug in huis moest en zou hij spelen met Menno, die daar ook wel zin in had gelukkig en het ging maar door, wel op een hele leuke, redelijk rustige manier.
uiteindelijk heb ik Cross maar meegenomen naar de winkel voor wat boodschappen en dan is hij super!
rustig liep hij naast mijn karretje en negeerde alles om hem heen.
voor het eerst zijn we een andere hond tegen gekomen terwijl hij in het tuig loopt.
in de super was een geleidehond... en Cross reageerde nauwelijks!! supertrots!
hij kan het dus echt wel!!

en als je echt wilt genieten van Cross dan neem je hem mee naar het strand!
wat vind hij dat geweldig!!
hij duikt zo de golven in, springt er overheen, rent het strand weer op, gaat op wat honden af maar komt ook meteen weer terug... een groot feest!
Cross op zijn best... los en meer dan genoeg ruimte om te crossen
wel weer een zangmomentje toen hij even een stukje aangelijnt mee moest en andere honden tegen kwam.... dat is wel jammer...

en vandaag weer gewoon ons eigen ding doen, alsof we gister niet volledig uit ons dak gegaan zijn in zwaar zand en zee... hij loopt weer als een kievit mee en piept als er wat bijzonders is... hij is niet uit zijn doen te halen haha, maar eerlijk gezegt had ik daar ook niet op gerekend.
hij is zoals hij is, een energiebommetje met een hartje van goud...
dat zingen verminderd hopelijk op de lange termijn wel, daar ga ik in elk geval wel vanuit ;)

gewoon doorgaan is de sleutel!!
was hij laatst weer zo druk, nu lijkt hij alweer een stuk rustiger...
hoe wisselvallig wil je het hebben, maar die wisselvalligheid geeft mij wel de hoop dat er verbetering komt.
hij heeft gewoon veel, heel,veel tijd nodig om al die triggers te negeren en gewoon zijn eigen ding te blijven doen.
met ups en downs en hopelijk worden het steeds meer ups en steeds minder downs
afgelopen dagen ging hij in plaats van hard piepen in de riem bijten... dit heb ik duidelijk afgestraft.
bijten is echt geen optie!
Vom Falorie ziet ook nog teveel goede kwaliteiten om hem nu al af te keuren... en ik vind hem leuk genoeg om te blijven trainen dus voorlopig mag hij nog blijven.. héérlijk!
want naast zijn gepiep en gedrippel op straat is hij een nette begeleiding in de winkels, een heerlijke knuffelhond, rustig in huis en geweldig tijdens lange boswandelingen....
morgen gaan we naar de zee... wat zullen we genieten!

de heerlijk rustige wandeling op de zaterdagochtend was schijnbaar een missertje.... de wandelingen daarna zijn juist niet meer rustig... wat een deceptie...
dacht ik eindelijk iets te hebben bereikt, maar nee... het mag nog niet zo zijn helaas
ik krijg wel steeds meer het idee dat veranderingen hem van zijn stuk brengen.
zaterdagmiddag ben ik nl. met hem alleen gaan wandelen, net als een week eerder. eerst was hij helemaal van slag maar geleidelijk aan werd hij rustiger.
de middagwandeling weer samen met Menno was het weer helemaal mis en piepte hij vrijwel de hele wandeling
ook zondag, maandag en vanmorgen was het niet veel beter.
in de omgeving komen ook steeds meer prikkels, kinderen die buiten spelen, meer katten die langs komen, geluiden van mensen die in hun tuin bezig zijn.. alles lijkt een trigger te zijn om te piepen.
variërend van zacht naar zeer luid en paniekerig...
de ene keer loopt hij williswaar piepend maar toch redelijk onder controle langs een hond, de volgende hond wordt van afstand gespot en piept hij overdreven en zelfs als deze uit het zicht is blijft hij doorgaan.
soms probeert hij zelfs in de riem te bijten om zijn frustratie? paniek? af te reageren
ik zou er bijna moedeloos van worden, maar vind het vooral zielig voor Cross zelf... rust is zoveel leuker!
maar ondertusen heb ik nog geen idee hoe dit met hem te bereiken

afgelopen donderdag zijn we naar het bos geweest met Hilde en Basco... héérlijk!
even lekker laten rennen en spelen, rondstruinen en wat de honden verder nog willen doen.
alle drie blijven ze netjes bij ons in de buurt, tot er een andere hond aan kwam natuurlijk... Menno was niet meer tegen te houden, maar Cross kwam wel naar mij terug nadat ik hem riep!
de tweede keer was de baas van de andere hond erbij en Menno en Cross waren nu niet meer te houden, gelukkig was die andere hond erg vriendelijk en vond de enthousiaste labs niet erg...
leuk detail... 2 dwaze labs die op de hond afvlogen en de duitse herder die dit hele spektakel volkomen negeert... snel afgedaan met de vooroordelen!!
de wandeling ging verder probleemloos... de honden genoten, wij genoten... wat wil je nog meer...

vrijdag was mijn moeder jarig dus Cross mocht mee op visite. 's morgens zijn is er nooit veel visite dus een mooie gelegenheid om te kijken hoe hij zich hier zou gedragen
hij was wel heel onwennig en vond het best spannend. hij piepte steeds maar bleef wel op zijn plek, net voor me tussen mijn benen, liggen.
hij vond het zelfs zo spannend dat hij onder mijn stoel kotste... bah... maar ach ja, snel opruimen en weer verder.
ik heb niet het idee dat hij ooit mee is geweest op visite, al gedroeg hij zich rustig, hij vond het veel te spannend. pas toen de anderen weg waren kwam er een beetje ontspanning.

zaterdagochtend heeft Cross een record gehaald!
elke hond die we tegenkomen werd altijd met luid gepiep en onzeker gedrag begroet, van morgen bleef hij redelijk naast me en piepte heel zacht...
wij liepen op het fietspad, de loslopende honden op het pad naast ons met alleen een sloot en een kleine grasstrook ertussen.
elke keer als hij even stil was en niet naar de honden keek beloonde ik hem met mijn stem, als hij wilde focussen kreeg hij een lichte correctie... wowww... ik ben trots!

De afgelopen dagen was Cross druk.... vorige week hem ik hem meer alleen genomen, deze week weer meer samen met Menno... maar veel verschil was er niet.
Cross piepte en jankte bij elk bewegend iets, soms zelfs zo hard dat ik hem echt even streng aan moest pakken door hem onder de bek te pakken en zijn kop omhoog houden tot hij ophield. Sjonge wat een drama queen! 
Ik denk dat hij protesteerd om bij die ander te zijn... dat het  niet mag frustreerd hem en dat uit hij door te piepen.
Heel vervelend, maar verder doet hij niets. Ook niet als andere honden langs hem lopen. Dan blijft hij netjes bij me... wel piepend uiteraard  :-)

Vandaag was hij voor het eerst weer eens echt rustig, wel druk lopen, maar tja, hier ben ik al heel blij mee!
Ook blijft hij zijn omgeving scannen.... alsof hij op zoek is naar een uitdaging.
Als hij zo is kan ik ook meer echt trainen en doe wat aandachtsoefeningen, die hij iets onwennig, maar wel goed doet.
Hopelijk zet deze Cross door....
Ook in huis ontspant hij steeds meer en daagd Menno nu vaker uit om te spelen... gaat kroelend onder hem liggen en Menno gaat zelfs in op zijn uitdaging. Speelt samen met Alicia ook heel leuk, draait zich helemaal op haar schoot als ze op de grond zit en speelt geweldig mee! Druk, maar leuk druk  :-)
We gaan de goede kant op!

27 januari hebben we Cross opgehaald bij Hilde, nadat ze me die middag had gebeld of we wilden proberen om zijn enthousiasme naar andere honden en mensen te beteugelen.

De eerste avond heeft hij zich prima gedragen richting Menno en naar ons. Liet geen vervelend gedrag zien, was speels, wel een beetje druk maar dat kun je verwachten.

Dag 1

Een goede nacht, zonder gepiep of ander minder plezierig gedrag... al heeft hij wel stiekum op de bank geslapen...

Funcioneel plassen, eten en daarna naar buiten voor onze eerste wandeling.

Cross loopt keurig naast, wel gehaast, hij trekt niet. Plassen en poepen doet hij pas als je het commando erbij geeft. Al duurt het wel heel lang voor hij zijn plekje heeft gevonden. Hij zal eerst nog moeten wennen aan nieuwe geuren etc.

Vrij aan de lijn is hij druk en erg onzeker. Alsof hij niet goed weet wat hij mag.

Als hij zich ontlast heeft geef ik hem weer naast, verderop lopen honden los  en omdat ik met Menno zeker problemen krijg ga ik een pad eerder in om de loslopende honden te ontlopen... voor deze keer

Naast loopt hij druk maar houd me goed in de gaten

Thuis gaat hij in de mand liggen. Een mand staat standaard in een bench, de andere ernaast. In de bench vind hij spannend, maar is snel te overtuigen dat het goed is.

Hij ligt ook graag aan mijn voeten, zelf heb ik het liefst dat hij gewoon in zijn mand ligt, maar om eerst wat te wennen laat ik hem maar even liggen waar hij wil.  Zolang het maar niet op bank of stoel is, of midden in het pad.

Een foto maken werd een vreemd moment... met de camera op hem gericht voelt hij zich blijkbaar zo onzeker dat hij zijn tanden ontbloot... eerst wat voorzichtig, maar al gauw een volledig opgetrokken lip. Ik heb niet het idee dat dit agressie is, maar erge onzekerheid. Ik heb de camera gewoon voor hem gehouden en hem met de stem gerustgesteld. Uiteindelijk bleef zijn lip ontspannen en kon ik toch een foto maken.

'S middags neem ik hem mee naar de super vlakbij huis, even een kleine boodschap doen en meteen kijken hoe hij zich in de winkel gedraagt. Dit gaat keurig, hij oud de omgeving goed in de gaten, vind het wel spannend maar blijft ondanks alles keurig naast me, ik hoef hem nauwelijks iets te zeggen.

Avond en nacht gaan weer prima.

Dag 2 gaat net als dag 1, wel komt er wat meer rust.

Dag 3 is het donderdag, dan haal ik verse vis in het centrum en haal meteen andere spullen... een mooie lange training en het ging heel goed. Hij springt makkelijk in de auto, loopt keurig mee in het centrum. Hij wil nog wel scheef gan staan als ik stil sta, ik wil hem graag naast me houden. Hij zoekt vrijwel geen contact met andere mensen. Een keer in de rij bij de kassa, maar die heb ik meteen gecorrigeert. Daarna even bij Hilde langs waar hij duidelijk bekent is en samen met Basco er een feestje van maakte.

'S middags samen met Menno even los in een klein bos hier vlakbij. Hij komt meteen als ik roep en beloon dit met een brokje. Heerlijk! Dan kunnen we ook naar het bos!

Wat mij opvalt is dat hij niet graag samen door een deur loopt, of langs een kassa.... iets waar hij midden in moet lopen. Hij is erg onzeker. Bij mij is hij rustig, speelt niet en zoekt veel bevestiging. Bij Alicia is hij veel speelser en komt ook steeds naar haar toe om te knuffelen... wat ze graag toelaat.

Ook lijkt hij onder de indruk van Menno, die is heel rustig en beheerst, maar ook erg dwingend met zijn ogen..

Tijdens het uitlaten samen met Menno komen we wel eens een andere hond tegen. Cross piept dan maar Menno reageert dan overdreven en springt er naar toe waardoor ik meer bezig ben met hem als met Cross, maar ik merk ook niet dat hij iets wil doen.

Dag 4 en 5 gaan rustig, beide dagen is hij mee geweest naar het centrum. Hij lijkt het leuk/spannend te vinden. Loopt heel strak naast en negeert vrijwel iedereen. Een enkele keer wil hij zijn neus wel eens tegen iemand zijn been drukken maar een 'nee' focust hem meteen weer op zijn werk.

Alicia heeft een grote koffer gekocht. Zij liet die achter haar aan rollen, Cross liep tussen ons in, maar vond die rollende koffer maar niets. We hebben hem bewust tussen ons in laten lopen en al lopende werd hij rustiger en leek de rollende koffer te accepteren.

Zondag doen we niets, 's morgens lekker los samen met Menno en hebben ze zich lekker uit kunnen leven. S' middags moesten we weg en konden de honden niet mee. Een middag thuisblijven was ook geen enkel probleem.

Week 2

Schijnbaar heeft de rust hem goed gedaan, de maandag begint met druk doen!!

Ik ben niet zo fit dus het ochtendrondje is iets ingekort. Ze blijven aan de lijn en moeten dus opletten. Thuis gaat Cross met de bal en een bot spelen. Hij knabbelt wat hij draalt wat maar uiteindelijk gaat hij ook in zijn mand liggen.

's  middags lopen we een lange ronde door de wijk, weer aangelijnd en nu gaan we langs een onbekende weg. Cross is erg druk en hijgt erg. Hij blijft wel naast. Een vreemde hond wordt begroet met gepiep en dit keer blijft Menno ook naast. We vervolgen onze weg. Later de middag neem ik Cross mee naar de winkel voor de dagelijkse boodschappen. De weg ernaar toe is hij druk, piept zelfs wat maar in de winkel is hij rustig. Hij liep ook netjes naast mij door de deur. In de super ging hij eenmaal de fout in door zijn neus bij iemand tegen het been aan te duwen. Een directe correctie en hij was meteen weer bij de les. Het functioneel plassen gaat goed, maar het poepen niet. Ik denk dat hij moet, hij stinkt in huis, maar als ik hem het gras inlaat om te poepen ruikt hij even snel en komt weer naast. Ik vraag hem meerdere keren maar dit is het enige wat hij doet. Ik ga daarna op pad en laat hem niet weer in het gras. Ik zou liever willen dat hij zich wat sneller zou ontlasten omdat ik nog steeds het idee heb dat hij wel moet.

Dinsdag en woensdag weinig verandering.

dinsdag heb ik het trappetje bij de speelvelden gelopen, 4 treetjes dus het zou weinig moeite moeten kosten, maar hij heeft er veel problemen mee. Hij springt ze op en af maar moet van mij tree voor tree nemen. uiteindelijk gaat het goed, maar dit kost hem veel inspanning, hij hijgt behoorlijk. de boodschappen doen daarna blijft hij wat gehaast, maar wanneer we naar huis lopen is hij meer ontspannen

woensdag is hij de hele weg ‘s middags tijdens een ronde langs een onbekend pad, druk... hij blijft maar hijgen. Op de terugweg komen we weer langs het speelveld en dit keer neemt hij de treetjes wel rustig. daarna lopen we rustiger en meer ontspannen naar huis.

het poepen blijft vervelend. ik moet heel lang aandringen om te gaan poepen wanneer ik hem de kans geef. Hij moet wel, want de sluitspier is groot... maar hij komt steeds weer naast me staan, ruikt een rondje en komt weer naast me. Zo gaat het wel 10 min. door. Tot hij eindelijk gaat zitten. Dit is niet handig. Het is wel een voordeel dat hij ook heel lang kan ophouden.

een bizar moment was woensdagmiddag. Ik zit in de stoel en ineens komt hij vanuit de keuken met opgetrokken lip naar me toelopen. Geen idee wat hij heeft gedaan, in de keuken is niets veranderd. Ik heb hem rustig naar zijn plaats gestuurd. Als hij heel onzeker wordt heeft hij dit al vaker laten zien, de eerste keer met een foto maken was wel heel overdreven, maar nu zag ik geen aanleiding.

donderdag mee naar het centrum, dat was weer even echt trainen. de supermarkt en het winkelend publiek laat hij voor wat het is, maar in de wibra langs een felgekleurde stola was bijna paniek!  we zijn ernaast gaan staan en hij moest naast blijven, na een minuut of 5 werd hij iets ontspannen en ben ik verder gelopen. alles war daarna links van hem gebeurde vond hij even eng, maar gelukkig was het snel over.

na het winkelen even ontladen bij Basco... dat is altijd leuk.

vrijdag hebben we niets gedaan, lekker ontspannen thuis, waar hij zich ook steeds meer echt ontspant. hij lag zelfs al even als een echte lab, op zn rug in de mand.

zaterdag mee naar de supermarkt naast mijn karretje. dat karretje vind hij geen punt, maar als ik hem ernaast wil laten wachten vind hij het weer helemaal niets. hij is in de winkel wel iets meer gespannen als anders.

wandelen buiten is de ene keer heel relaxt, maar een andere keer is hij weer druk en haastig. of het stormachtige weer invloed heeft, of het loslooppad weet ik niet. ik loop wel vaker andere routes en wat meer door wijken, langs de school etc. zodat hij meer meekrijgt van plotselinge geluiden, een deur die open of dicht gaat, een auto die weg rijdt, iemand die zijn huis uitkomt. hij lijkt het allemaal nog niet te kennen.

Eind van de dag komt er een logeetje, een klein boomertje... teef en loops... maar deze kleine dame laat zich niet omverlopen en snauwt al snel van zich af. Cross gaat na de begroeting die uiterst rustig ging voor een lab, rustig in zijn mand liggen. De volgende dag probeert hij haar wat uit te dagen maar dat laat ik niet toe, hij is wel weer wat onrustiger maar dat is vrij logisch. Een nieuwtje moet altijd even tijd hebben. Dit geldt voor alle 3 de honden.

Zondag is vooral wennen aan de  nieuwe bewoner, maar dit geeft weinig extra spanning. De kleine onderwerpt zich onder de mannen, dat geeft rust.

week 3

Maandagmiddag gaan we met nog iemand naar het bos. 3 labs, gegarandeerd plezier en dat is het ook. Cross luistert geweldig goed, komt zich ook steeds even melden en gaat dan weer spelen. Plassen en zwemmen zijn ook aan hem besteed, maar vreten doet hij niet! Na ruim anderhalf uur zijn wij moe, maar de honden nog lang niet. Een heerlijk dagje relaxen

Dinsdag weinig spectaculairs, we zijn de super in geweest en hij wordt al steeds zelfverzekerder. Het is ook niet meer zo eng als er links iets van hem is. Scheelt misschien ook dat die kleine boomer links van hem loopt als ik alle 3 tegelijk mee heb. De wandeling daarna zie ik eindelijk het echte probleem van Cross.... sjonge, alsof er een luchtalarm afgaat!  Hij piept en joelt er op los als er loslopende honden aankomen en die reageren natuurlijk terug. Zelfs Menno leek onder de indruk. Ik had de grootste moeite om ze te houden maar uiteindelijk kreeg ik zijn halsband te pakken en was het over, alhoewel hij was weer onder controle.... wat een bizarre actie!  Binnenkort maar eens even met hem alleen tussen loslopende honden lopen.

het alleen lopen ging weer heel goed. de honden die we tegenkwamen werden met gepiep begroet, maar toen ik er even later langsliep was er niets aan de hand. hij bleef ook netjes naast me zitten toen wij, bazen,  even in gesprek waren. Daar na is het met ons drieën ook geen probleem meer.

In huis wil het boomertje hem nog wel eens uitdagen, ze is best een divaatje. Cross reageert er meteen op maar mag het van mij niet. Hij moet zich leren beheersen. De eerste keren loopt hij met een schuin ook langs haar, maar langzaam maar zeker komt er steeds meer rust in hem en reageert hij helemaal niet meer.

ook tijdens het winkelen is hij steeds rustiger, nu wil hij nog wel eens zijn neus ergens in zetten... een goed teken dat hij andere dingen ziet ipv alleen maar gestrest naast lopen, hij begint te ontspannen. zijn ogen staan ook rustiger in zijn hoofd...

het gaat wel met ups en downs, maar ik zie dat ook wel als uitproberen tussen de Cross die geobsedeerd luistert en de Cross die geobsedeerd rondvliegt.

zaterdag; rustig dagje, we doen onze boodschappen en 's middags nemen we hem mee naar de dierenspeciaalzaak. Hij gedraagt zich prima, is rustig en blijft netjes bij me.

Zondag en maandag ben ik echt ziek, dus moeten de honden zich aanpassen en lopen maar korte stukjes. Cross wordt erg druk, hij heeft duidelijk zijn beweging nodig. Alicia neemt hem maandagmiddag nog mee voor een lange wandeling en laat hem ook even los zodat hij zijn energie kwijt kan. Dit had hij duidelijk nodig.

Dinsdag ben ik nog niet veel waard, maar kan nu wel iets langer lopen en neem Menno en Cross mee naar het shellbos zodat ze samen kunnen rennen. Hij is in huis ook weer wat drukker dan normaal. Loopt steeds met de bal te dralen en vind weinig rust. Als k hem naar zijn plaats stuur blijft hij daar wel, maar het gaat niet van harte.

Achteraf gezien is het logeetje de grootste oorzaak van zijn onrust. Gelukkig is die weer terug en kan ik nu gaan werken aan meer rust. Het valt niet mee. Elk bewegend object is een trigger en vooral loslopende, spelende honden. Ik haal zijn focus naar mij en zeg hem stil te zijn... het werkt voor nu, maar als Menno ook nog ff uithaalt is het weer foute boel. Soms zou ik ze wat doen grrrrrr.  Er is werk aan de winkel.

Gelukkig is de rust in huis wel terug en ook tijdens het winkelen etc. gedraagt hij zich prima. Het is alleen tijdens de wandelingen.

26-2

we gaan nu elke ochtend met Cross alleen op stap, gewoon de ochtendwandeling over het loslooppad. de eerste keer is hij rustig, maar de keren daarna is er ook elke keer weer een trigger... een kat, een hond, een persoon of soms iets dat ik helemaal niet zie.

omdat ik hem alleen heb kan ik wel alle aandacht geven aan hem weer rustig te krijgen, zonder vanuit een ooghoek Menno in de gaten te houden.
hij moet zitten en mij aankijken, tot hij rustig wordt. ik houd mijn hand onder zijn kop zodat hij niet kan kijken naar wat hem triggert. hij piept nog lang door, maar hij wordt wel rustiger... tot de volgende trigger.
soms loopt hij wel, al piepend , mee soms moet ik echt stilstaan en hem laten zitten voor we verder kunnen.
ben benieuwd of dit helemaal over gaat...
ik zie nu niet veel verschil of ik met hem alleen loop of samen met Menno, die wel eens reageert op een hond of kat, maar ook heel snel weer rustig is.

Donderdag, visdag!  Elke week vissekoppen halen bij de visboer in het centrum. Dit keer zonder verdere boodschappen, dus even heen en weer terug. Maar Cross kent de winkel al! Hij was supernetjes vanaf de auto tot in de winkel, lekker relaxt en de vis werd enthousiast in ontvangst genomen met een stiekum handkusje voor de visboer haha.  Daarna vaste prik een deel naar Hilde brengen voor Basco. Vanaf de auto naar haar huis mocht hij los, maar wel naast.... en dat deed hij super. Een pittige opdracht beheersing, maar goed geslaagd.  Daarna 'vrij' en feesten met Basco natuurlijk.  Het viel me wel op dat hij minder aan het zoeken was naar spullen om te brengen... thuis wil ik ook niet meer dat hij steeds schoenen ophaalt, het kwartje lijkt te vallen!  Hilde vond hem veel rustiger worden.... dat voelde als een oppepper! Zelf merk ik dat niet zo, maar het is heel mooi dat ik het van iemand hoor!

En dan zie ik ook wel de verschillen met 4 weken geleden... hij loopt veel rustiger door de deur, draalt niet meer in huis, zoekt niet steeds iets om mee te slepen en ligt rustig in zijn mand te snurken tussen de wandelingen en trainingen door.

nu de rust tijdens het wandelen nog beter erin proberen te krijgen.

28-2

Vanmorgen mee naar het gemeentehuis met als extraatje de draaideur daar. Altijd een spannend moment of de hond er wel of niet inloopt,maar Cross keek niet op of om en liep gewoon met me mee. Kanjer!!

Alleen het wachten viel niet mee, hij liet regelmatig een piepje horen tot groot vermaak van anderen haha

Eind van de middag zijn we naar het bos geweest... even alle drukte van zich afrennen en dat was heerlijk!