Gelukkig... een paar keer de ketting gebruikt en Cross is weer de oude. Druk, maar beter te handelen.
Ik gebruik nu een nylon slip. de werking is pittiger op momenten dat het nodig is, maar daarna hangt de slip los en geeft totaal geen druk meer.
Een goeie tussen weg tussen ketting en halsband
Dat ik daar zelf niet eerder aan gedacht heb!
Maar nu weet ik tenminste ook dat vom falorie er geen problemen mee heeft, mocht het ooit weer nodig zijn.

Hij loopt nu wel weer redelijk normaal mee, maar is nog altijd mega druk.... en wat ik dáár aan moet doen??
Hij scant alles om hem heen, ziet elke beweging en meld dit met gepiep, ik geef hem dan meteen een kleine tik op de riem en vermaan hem stil te zijn.
Compleet negeren werkt nauwelijks, maar ik kan het ook niet... ik begin me wel te storen aan dit constant 'praten'.
De ene keer erger als de andere en het moet eigenlijk niet, maar tja... ik ben ook maar een mens!
Het is ook niet zo zeer het geluid als mijn frustratie dat ik niet meer weet hoe ik hem rustiger moet krijgen.
Dus niet alleen Cross, ook ik moet terug naar de rust....
Gelukkig gaat dát veel makkelijker hahaha
We gaan deze ingeslagen weg rustig door.... als er na 6 maanden nauwelijks verbetering is gaat dit ook niet snel komen en zal hij heel veel tijd nodig hebben, die geef ik hem zolang als hij hier is...

In huis en tijdens het werk is hij super braaf!
Hij heeft een eigen knuffel gevonden en zolang hij die heel houdt mag hij hem van mij houden. Af en toe loopt Hij er mee rond te zeulen, om daarna met knuffel naast zich in slaap te vallen.
Het is geen oversprong gedrag, hij vind het gewoon fijn en loopt ook niet constant met een knuffel in de bek.

en ja, helaas.... aan het plezier komt een eind, logee Diesel is weer naar huis, en aan de rustige Cross ook....
hij is weer teruggevallen in zijn vreselijk, drukke ongecontroleerde stijl en ik baal!!!
ik ben weer terug bij af, terwijl hij juist zo goed bezig was...
het positieve is dat hij niet blijft piepen en gillen, maar wel heel druk zijn en in de riem bijten....
bijten is bij mij uit den boze dus daar heb ik ook flink op gereageerd... niet leuk, maar wel noodzakelijk

het is niet normaal dat hij zo erg op wisselingen reageert. een hond kan zich anders gedragen, maar zolang de baas in de buurt is valt hij terug in zijn oude gedrag... en dat zou dus rust moeten zijn. zeker na 5 maanden hier! waar we altijd bezig zijn met rust creëren.

maar, ik laat me niet kennen en werk weer aan rust... ooit zal hij weer overstag gaan en mijn rust en die van Menno vernemen.
Eerst maar weer even apart lopen en hem duidelijk maken dat hij zich, ongeacht wat, hoort te gedragen.
VomFalorie heeft we wat tips gegeven en het grote voordeel van schrijven is, dat je zelf ook na gaat denken.
We hebben meer dan genoeg ervaring en soms moet je verder terug gaan in de tijd om tot werkende methodes te komen.
Niet alles is met een brokje en rust te verhelpen. Cross heeft meer baat bij duidelijkheid en zekerheid.

werk aan de winkel, maar daar ben ik niet vies van... we gaan ervoor!

de 'ouderwetse' manier van trainen, het voorlangs kruizen om hem zo te beletten om harder te gaan lopen werpt zijn vruchten al af, maar je komt bijna niet vooruit omdat je steeds aan het draaien bent.
dit is dus goed om erbij te gebruiken, zeker om zijn aandacht weer op  mij te richten.
ver der gaan we de halsband vervangen voor een ketting... hopelijk maakt die wat meer indruk en belangrijker... blijvend indruk!
zodat we niet na elke verandering weer terugvallen....
hard aanpakken is niet mijn ding, maar duidelijkheid geven wel... dus dat laatste gaan we doen :)

de afgelopen week stond in het teken van plezier!
Cross mocht een nacht en dag logeren bij Hilde. daar ging hij even dollen met de kat, wat uiteraard niet goed te praten is, maar het bleef gelukkig bij een keer. verder heeft hij zich redelijk gedragen... wat kuilen gegraven in de tuin, lekker in het bos gerent met Basco. Meer heb ik niet gehoord, dus ik ga ervan uit dat hij prima te handelen was :)
Wij  moesten met de logee naar Utrecht, naar de dierenkliniek, Menno kon mee, maar om nou met drie honden aan de komen lopen was mij iets te veel van het goede.
Na ons uitje heb ik Alicia afgezet bij school en uitgezwaaid, zij ging een weekje naar Barcelona en Cross weer opgehaald.
Hij was blij me weer te zien en thuis was zijn mand de grootste vriend.
gelukkig gold dat voor ons allemaal!

Op woensdag had ik met Nanne, een klant van Desudo, afgesproken om te gaan wandelen bij Soesterduinen. Wat een feest voor de honden!  Een grote zandvlakte, met daaromheen een bos met een goed begaanbaar pad. De honden vonden het heerlijk, Cross is met zulke wandelingen heel braaf. Hij struint lekker rond, rent heel wat af maar blijft keurig bij ons in de buurt.
na de wandeling zijn we naar het restaurant gegaan voor wat extra gezelligheid, daar merk je wel dat dit onbekent is bij Cross. Hij wil steeds weer opstaan en rond gaan lopen, maar ik leg hem steeds weer 'af'. uiteindelijk blijft hij wel liggen en kunnen wij rustig onze bestelling nuttigen. Weer een mooie les voor hem :)

Samen met de logee laat ik Cross elke ochtend uit op het loslooppad. Zij kunnen daar lekker loslopen en rennen zonder dat ik hoef op te letten of er honden aan komen. Ze gaan wel naar de andere hond toe, maar Cross komt meteen weer terug. Hij heeft niet eens de behoefte om te ruiken of te spelen.
Wat een heerlijk ontspannen ervaring.
Hierdoor is hij de rest van de dag ook rustiger lijkt wel. Terwijl ze toch maar een klein stukje lopen, veel minder als hij met Menno gewend is.

Donderdag is het weer een trainingsdag, we moeten onze vissekoppen halen. Dit keer gaan Hilde en Basco mee en kan ik zien hoe hij zich nu samen met een andere hond houd.
Op zich gaat het helemaal niet verkeerd, hij is wel iets drukker en vind het erg vervelens als we stil staan en Basco vlak achter hem staat. Dan draait hij zich snel om, maar ik vraag hem dan weer 'naast' en dat doet hij dan ook wel weer. Langzaam maar zeker wordt hij wat rustiger. Ook nu gaan we weer even iets drinken en moet hij rustig blijven liggen tot we klaar zijn. Dat gaat nu veel beter :)
Hij leert snel.

Vrijdag brengen we de logee naar huis en moeten we door een galerij lopen bij de appartementen. Dit vind hij doodeng! Alsof hij hoogtevrees heeft. Ik laat hem maar een beetje, als hij mij maar niet voor mijn voeten loopt. Dan vraag ik hem naast, wat hij weer keurig doet, maar wel strak en vlak achter mij met een schuin oog naar die enge diepte. Na de koffie en een babbeltje gaan we nog even met de honden naar een veldje waar ze kunnen rennen en zwemmen. Onderweg mag Cross naast de scootmobiel lopen en dat gaat niet eens zo verkeerd! Het grootste voordeel is dat het tempo van de scoot hoger ligt als mijn looptempo en dat ligt hem wel natuurlijk!
Terug naar het appartement moeten we weer door de galerij, maar nu loopt hij los. Hij kan toch nergens heen. Nu gaat hij steeds even kijken hoe eng het eigenlijk is. Doordat niemand hem dwingt komt hij veel sneller tot rust en is de angst voor die diepte snel aan het wegzakken.
Binnenshuis is hij wel een draalkont... hij loopt continu met een knuffel of speeltje in zijn bek rond... er zit geen rust in. Omdat het niet erg storend is laten we hem zijn gang maar gaan. De andere honden zijn ook steeds in de weer, opgewonden als ze zijn omdat ???  

Thuis... eindelijk is er de rust die we allemaal zo graag hebben... alles ligt plat en in diepe rust.

Zaterdagochtend moeten er boodschappen gedaan worden en neem ik Cross mee. Het is weer een bekent iets en het gaat ook super. Heel relaxed loopt hij aan de heupgordel. Een echte topper!
's Middags haal ik Alicia weer op uit Barneveld, maar omdat het heel warm is laat ik de honden thuis.
Als wij bij huis zijn, zien we een hond zonder baas in de omgeving rondstruinen. Aangezien we het niet kunnen verantwoorden om de hond aan zijn lot over te laten nemen we hem mee en gaan proberen om de baas te vinden. Cross en Menno verwelkomen hem op hun labrador manier, maar daarna is het goed. Nu is het tijd om Alicia te verwelkomen!
Hij kruipt al weer snel tegen haar aan en geniet van de knuffels....
Als de hond weer terug is bij de baas is de roedel weer compleet en dat resulteert in rust.... heerlijk!

Nu Cross de trap op durft naar boven is het elke ochtend feest. Was het de afgelopen week steeds met hun drieën, nu komen ze gezellig samen op mijn bed, al stoeiend en druk doend om mij op te laten staan...
Helaas voor hun ben ik er niet heel erg blij mee en zeker niet omdat het tijdstip, rond zes uur, mij nog meer tegen staat. Voortaan gaat het hek er 's nachts weer voor....