en met het verhuizen naar Fons komt aan het bijhouden van Cross zijn leventje hier een einde...
maar wat sluiten we dit boek mooi af!
al heb ik nog geen definitief bericht, als Service Dogs zegt dat het rond is, is het rond toch?

Cross zal nog wel eens komen logeren en dat vind ik alleen maar leuk!

Cross en Fons... een stel apart maar oww, zo mooi om die samen te zien!
ik ben trots en heel blij dat ik hier een schakel in mocht zijn!

Na zijn logeerpartij is hij weer even terug bij ons...
mooi om te zien dat hij zich hier meteen weer helemaal op zijn gemak voelt maar steeds naar Fons blijft trekken.
ze vonden het beiden niet heel leuk om zonder elkaar weg te gaan, maar Fons had een kennedymars van 80km met  de handbike dus Cross kon echt niet mee.
maar deze avond werd heel mooi afgesloten toen Fons thuis kwam en zijn mailbox doorkeek...
hij had een mail gekregen dat Cross definitief bij hem mocht komen.
alles tussen Service Dogs en Vom Falorie was naar beide zin geregeld... Cross is nu écht Fons zijn hulphond!!
waanzinnig!!
zó gaaf!!
ze zijn beiden zo voor elkaar bestemd, dit mocht ook gewoon niet anders lopen, maar wat was het peentjes zweten voor alles echt geregeld was... sjongejonge...
maar nu is het zover... eindelijk!!!

en Cross is weer uit logeren :)
een weekje hier was hij weer prima zichzelf, dus dit logeren doet hem alleen maar goed en geeft mij de kans om lekker met Menno en mezelf bezig te gaan :)

hoe heerlijk is het om je herplaatser zo blij te zien worden bij iemand anders als jezelf.... dáár doe ik het tenslotte voor!
hopelijk krijgt dit een geweldig mooi eindresultaat.... ik vertel nog niets, maar owwww, wat spannend!!

yeahhh, mn ventje is weer thuis  :)
toch ook weer lekker hoor!
maar wat heeft hij een geweldige week gehad op zijn logeeradres!
ze waren helemaal gek van elkaar... hoe goed wil je het hebben voor je hond!
maar nu thuis is hij weer de oude, vertrouwde Cross...
druk, maar ontspannen en gezellig spelen... helemaal goed!

jhaaa.... het blog over Cross loopt richting een eind!
Ik hoor alleen maar hele leuke berichten vanaf het logeeradres en dat is heel gunstig voor zijn toekomst.
er zijn nog wat spannende factoren die alles in de war kunnen schoppen maar ik heb alle vertrouwen in een mooie toekomst voor Cross!
Nu hij niet meer hier woont heb ik weinig over hem te vertellen, behalve dat hij zich beter gedraagt als iemand had kunnen verwachten van hem!
diep in mijn hart had ik het zo wel verwacht, maar of het dan ook gaat gebeuren is niet gezegd natuurlijk.
Hij blijft een dier en gaat om met een mens....
niets zo onvoorspelbaar als die combinantie :)
maar het gaat gelukkig super!!  beter dan best!!
ik kan mijn geluk niet op!!

en dan is Cross al een paar dagen op zijn logeer adres...
het is wel erg rustig nu in huis, al lag hij hier ook vaak maar gewoon in zijn mand. Hij geeft veel energie af :)

maar vanaf het logeeradres hoor ik enkel maar zeer blije, goeie en meer dan tevreden berichten
ze hebben het beiden heel goed naar hun zin
en dat maakt mij zoooooo blij!!

Cross had het echt nodig om volop in de belangstelling te staan, zijn eigen plek te hebben en vooral zijn baas helemaal voor zichzelf...
hier moet hij mij delen, heeft altijd andere honden om zich heen en denkt dat hij daar continu tegenop moet boksen.
Hij bloeit helemaal op nu hij even alles voor zichzelf heeft... en hij niet alleen!  zijn 'logeerbaas' ook!!
tja, als je Cross leuk vind, en hij gaat helemaal voor jou, dan zit hij ook meteen in je hart haha... daar weet ik alles van... :D

wordt het al saai?
maar ik blijf trots op mn ventje!
we zijn het afgelopen weekend naar de meerpaaldagen geweest...
een gratis festijn in Dronten met heel veel drukte, herrie en vreemde attributen...
een speelkussen voor de kids, een tent met nog meer spelende kids, harde muziek en boerderijdieren.
Cross vond het allemaal even interessant, maar gaf geen problemen. Hij was wat meer gespannen, keek zijn ogen uit maar ik merkte er weinig van... alleen als ik naar hem keek zag ik het.
Uiteraard vond hij de dieren het leuks en bleef hij door de spleten van het hek staan kijken.
Daarna zijn we over de braderie gelopen, druk, druk, druk... Cross zag enkel benen maar bleef netjes bij mij lopen. Alleen als hij Alicia uit het oog verloor werd hij wat paniekerig.. we moesten wel allebei bij hem blijven. Stel je voor dat zijn roedeltje uit elkaar viel!
Maar dat was echt het enige wat op hem aan te merken was.
Alle drukte, de kramen, aandacht van andere mensen ging langs hem heen, hij liep naast of net achter me... zo gaaf! zo trots!
Als afsluiter moesten we nog wat boodschappen doen in de super, daar kwam Cross helemaal tot rust en ontspande totaal, hahaha, een kerel die van boodschappen doen houdt, geweldig toch?!
Het laatste stukje weer door de drukte en weer geen enkel probleem of gedoe.
hij blijft netjes bij me en trekt zich nergens iets van aan...
wat een kanjer is hij toch!!

de logeerpartij is definitief... komende week gaat hij een weekje logeren..
spannend hoor!
ik heb alle vertrouwen in beiden maar toch hè... we hebben natuurlijk al heel wat meegemaakt met Cross en wat als dat oude gedrag weer terugkomt?
ik denk het niet, maar het kan wel!
maar tja, dan weten we het ook en zien we vandaar wel weer verder.
Cross heeft volgens mij al wel door dat er iets gaat gebeuren... hij is onrustig en wil continu bij mij zijn, onder het lopen piept hij weer... zucht...
soms is het best lastig, die hooggevoeligheid van onze viervoeter.. haha

vanmiddag mag hij iig mee naar Emmeloord, op visite  :D

Ik ben alleen maar trots op Cross!
er veranderd weinig, al loopt hij wel steeds beter naast ipv voor... heel belangrijk voor zijn nieuwe baas ;)
er is alleen maar progressie... zo gaaf!
en heel, heel misschien krijgt hij binnenkort zijn eigen plekkie....

maar hij mag eerst gaan logeren, ik ben héél benieuwd hoe dat zal gaan
ik verwacht er wel veel van eigenlijk... niet te veel, wel op niveau van Cross...
hij is dan 1 op 1 en krijgt en heeft alle aandacht van en voor zijn baas.
hij gaat meer beweging krijgen en zal vaker van huis zijn...
allemaal goede dingen voor hem...
in mijn verbeelding kan het niet mis gaan!
ik heb er alle vertrouwen in!

en daarbij... we willen het allemaal graag... dan is er toch geen tegenslag??

inmiddels wordt Chenna steeds pittiger en vind Cross het niet altijd even leuk om met haar te spelen.
Als hij in zijn mand ligt wordt hij zomaar besprongen en gebeten door de kleine meid.
Chenna weet soms echt niet van ophouden en krijgt van ons een rem...
Ik wil geen over actieve hond in huis... ik hou van rust en een spelletje op zn tijd...
Gelukkig werkt Chenna daar ook aan mee en is het redelijk makkelijk onder controle te houden.
Gelukkig blijft Cross wel zichzelf!!
Ik merk weinig tot geen verschil in zijn gedrag, zoals dat wel was met de andere logees
super kanjer!!  hahaha

Cross heeft het maar zwaar met die kleine Chenna.
Ze is heel druk, wel superleuk!  maar druk...
Ze springt hem in zijn nek, grijpt hem in zijn keel of oor, hangt in zijn lip en af soms vliegt ze van een afstand bovenop hem.
En Cross heeft niet altijd zin in dit drukke spel, dan laat ik hem in de gang, achter het hekje.
Dan is Chenna ook zo weer rustig.
Maar als hij wel meegaat in haar spel is het een dolle boel. Cross pakt een bal in zijn bek en Chenna wil die natuurlijk afpakken.
Ze duiken samen in de mand, rollen over en om elkaar, springen eruit... en er weer in...
Tot (vooral Chenna)  begint te snauwen, dan grijp ik in en is het spel over... even rust.

Cross is ook mee geweest om samen met Chenna te lopen.
Chenna wil natuurlijk steeds weer in hem gaan hangen, maar ik heb Cross links en Chenna rechts... dat gaat prima en is hij zelfs rustig!
Gister moest ik met alle drie lopen, omdat ik in slaap was gevallen net als de honden en wakker werd vlak voor ze moesten eten hahaha, maar ook dit was niet eens zo heel lastig.
Cross en Menno liepen keurig, de een links, de andere rechts en Chenna draaide daar wat doorheen, tot ze na wat geworstel netjes aan een kant bleef lopen.
Cross was zelfs rustiger en voelde zich schijnbaar een stukje verantwoordelijk... helemaal goed!

wauw... ik blijf alleen maar blij  :)
Cross en kleine Chenna zijn superleuk bij elkaar.
Ze spelen zo leuk samen, soms is Chenna zelfs even te brutaal en druk haha.  En dat hadden we eigenlijk van Cross verwacht!
Hij lijkt het allemaal heel normaal te vinden dat er een kleine bij is en gedraagt zich als een grote broer

Dit werkt ook door in zijn training. Hij is rustige, anders... meer berustend.
Niet dat hij nu ineens, net als Menno, superrelaxed is maar voor zijn doen is hij rustig...

Winkelen in het centrum, mee op gesprek bij de gemeente. Hij wil zijn aandacht maar verder maakt het hem niets uit.

Zo gaaf! Dit is leuk, om een hond zo te zien veranderen en nu eindelijk wat meer bevestiging zien...

en ik blijf blij!
we hebben er sinds 2 dagen een pup bij.
een leuke, lieve labrador/golden van 8 weken.
we hadden verwacht dat Cross het wel eng zou vinden, zoals zoveel honden die geen pups gewend zijn, maar hij is juist heel lief tegen haar.
gister speelde hij heel voorzichtig met een floss met haar... we moeten natuurlijk wel zeggen dat hij rustig moet doen en vooral blijft, maar er is niets engs of dreigends voor hem aan de pup...
super gaaf!
als de pup brutaler gaat worden zal er wel eens een mopper komen, maar dat mag... zolang het opvoedend verandwoord is.
maar voorlopig gaat het super!
zelfs als de pup bij de voerbak komt is er niets aan de hand, ze zou zo met hem mee mogen eten,
WAUW!!

en dan is er nog een wauw moment...
Fons is toch wel erg gecharmeerd met hem en Cross van hem :)
en wil nu gaan kijken of het mogelijk is om Cross als zijn hulphond te krijgen... spannend!!!!

en ik blijf blij!
het is allemaal wat wisselvallig, maar de goeie momenten worden weer langer dussssss... wij zijn blij!

vanmorgen naar de winkel liep er een buurvrouw met mij mee op en Cross bleef gewoon in zijn heerlijke relex modus... zó gaaf!!
een hondje aan de overkant werd gemeld, maar daar werd verder niets mee gedaan.. wauw!!
en in de winkel kreeg hij zoveel complimenten, hij was zo rustig en braaf.... tja, dáár doen we het voor!
zo word ik blij!

yep... Cross is weer waar ik hem hebben wil... :)
manneke ongeduld hahaha
maar hij is en blijft een lieverd!
af en toe lekker met de kop op schoot, een warme kop op mijn voeten... ik hou daar wel van
struint heerlijk ontspannen de tuin door en komt weer binnen als hij dat wil.
zoekt de zon af en toe op, dan weer de schaduw of gewoon lekker koel binnen
een hond zoals iedereen een hond wil hebben

buiten gaat het over het algemeen ook weer goed, zelfs als er , zoals vanmorgen, een kleine keffer op ons afvliegt en zowel Menno als Cross daar niet van gediend zijn lopen we daarna weer gewoon mee.
hij blijft niet in die overdreven energie hangen.

wij zijn blij  :D

Gelukkig... een paar keer de ketting gebruikt en Cross is weer de oude. Druk, maar beter te handelen.
Ik gebruik nu een nylon slip. de werking is pittiger op momenten dat het nodig is, maar daarna hangt de slip los en geeft totaal geen druk meer.
Een goeie tussen weg tussen ketting en halsband
Dat ik daar zelf niet eerder aan gedacht heb!
Maar nu weet ik tenminste ook dat vom falorie er geen problemen mee heeft, mocht het ooit weer nodig zijn.

Hij loopt nu wel weer redelijk normaal mee, maar is nog altijd mega druk.... en wat ik dáár aan moet doen??
Hij scant alles om hem heen, ziet elke beweging en meld dit met gepiep, ik geef hem dan meteen een kleine tik op de riem en vermaan hem stil te zijn.
Compleet negeren werkt nauwelijks, maar ik kan het ook niet... ik begin me wel te storen aan dit constant 'praten'.
De ene keer erger als de andere en het moet eigenlijk niet, maar tja... ik ben ook maar een mens!
Het is ook niet zo zeer het geluid als mijn frustratie dat ik niet meer weet hoe ik hem rustiger moet krijgen.
Dus niet alleen Cross, ook ik moet terug naar de rust....
Gelukkig gaat dát veel makkelijker hahaha
We gaan deze ingeslagen weg rustig door.... als er na 6 maanden nauwelijks verbetering is gaat dit ook niet snel komen en zal hij heel veel tijd nodig hebben, die geef ik hem zolang als hij hier is...

In huis en tijdens het werk is hij super braaf!
Hij heeft een eigen knuffel gevonden en zolang hij die heel houdt mag hij hem van mij houden. Af en toe loopt Hij er mee rond te zeulen, om daarna met knuffel naast zich in slaap te vallen.
Het is geen oversprong gedrag, hij vind het gewoon fijn en loopt ook niet constant met een knuffel in de bek.

en ja, helaas.... aan het plezier komt een eind, logee Diesel is weer naar huis, en aan de rustige Cross ook....
hij is weer teruggevallen in zijn vreselijk, drukke ongecontroleerde stijl en ik baal!!!
ik ben weer terug bij af, terwijl hij juist zo goed bezig was...
het positieve is dat hij niet blijft piepen en gillen, maar wel heel druk zijn en in de riem bijten....
bijten is bij mij uit den boze dus daar heb ik ook flink op gereageerd... niet leuk, maar wel noodzakelijk

het is niet normaal dat hij zo erg op wisselingen reageert. een hond kan zich anders gedragen, maar zolang de baas in de buurt is valt hij terug in zijn oude gedrag... en dat zou dus rust moeten zijn. zeker na 5 maanden hier! waar we altijd bezig zijn met rust creëren.

maar, ik laat me niet kennen en werk weer aan rust... ooit zal hij weer overstag gaan en mijn rust en die van Menno vernemen.
Eerst maar weer even apart lopen en hem duidelijk maken dat hij zich, ongeacht wat, hoort te gedragen.
VomFalorie heeft we wat tips gegeven en het grote voordeel van schrijven is, dat je zelf ook na gaat denken.
We hebben meer dan genoeg ervaring en soms moet je verder terug gaan in de tijd om tot werkende methodes te komen.
Niet alles is met een brokje en rust te verhelpen. Cross heeft meer baat bij duidelijkheid en zekerheid.

werk aan de winkel, maar daar ben ik niet vies van... we gaan ervoor!

de 'ouderwetse' manier van trainen, het voorlangs kruizen om hem zo te beletten om harder te gaan lopen werpt zijn vruchten al af, maar je komt bijna niet vooruit omdat je steeds aan het draaien bent.
dit is dus goed om erbij te gebruiken, zeker om zijn aandacht weer op  mij te richten.
ver der gaan we de halsband vervangen voor een ketting... hopelijk maakt die wat meer indruk en belangrijker... blijvend indruk!
zodat we niet na elke verandering weer terugvallen....
hard aanpakken is niet mijn ding, maar duidelijkheid geven wel... dus dat laatste gaan we doen :)

de afgelopen week stond in het teken van plezier!
Cross mocht een nacht en dag logeren bij Hilde. daar ging hij even dollen met de kat, wat uiteraard niet goed te praten is, maar het bleef gelukkig bij een keer. verder heeft hij zich redelijk gedragen... wat kuilen gegraven in de tuin, lekker in het bos gerent met Basco. Meer heb ik niet gehoord, dus ik ga ervan uit dat hij prima te handelen was :)
Wij  moesten met de logee naar Utrecht, naar de dierenkliniek, Menno kon mee, maar om nou met drie honden aan de komen lopen was mij iets te veel van het goede.
Na ons uitje heb ik Alicia afgezet bij school en uitgezwaaid, zij ging een weekje naar Barcelona en Cross weer opgehaald.
Hij was blij me weer te zien en thuis was zijn mand de grootste vriend.
gelukkig gold dat voor ons allemaal!

Op woensdag had ik met Nanne, een klant van Desudo, afgesproken om te gaan wandelen bij Soesterduinen. Wat een feest voor de honden!  Een grote zandvlakte, met daaromheen een bos met een goed begaanbaar pad. De honden vonden het heerlijk, Cross is met zulke wandelingen heel braaf. Hij struint lekker rond, rent heel wat af maar blijft keurig bij ons in de buurt.
na de wandeling zijn we naar het restaurant gegaan voor wat extra gezelligheid, daar merk je wel dat dit onbekent is bij Cross. Hij wil steeds weer opstaan en rond gaan lopen, maar ik leg hem steeds weer 'af'. uiteindelijk blijft hij wel liggen en kunnen wij rustig onze bestelling nuttigen. Weer een mooie les voor hem :)

Samen met de logee laat ik Cross elke ochtend uit op het loslooppad. Zij kunnen daar lekker loslopen en rennen zonder dat ik hoef op te letten of er honden aan komen. Ze gaan wel naar de andere hond toe, maar Cross komt meteen weer terug. Hij heeft niet eens de behoefte om te ruiken of te spelen.
Wat een heerlijk ontspannen ervaring.
Hierdoor is hij de rest van de dag ook rustiger lijkt wel. Terwijl ze toch maar een klein stukje lopen, veel minder als hij met Menno gewend is.

Donderdag is het weer een trainingsdag, we moeten onze vissekoppen halen. Dit keer gaan Hilde en Basco mee en kan ik zien hoe hij zich nu samen met een andere hond houd.
Op zich gaat het helemaal niet verkeerd, hij is wel iets drukker en vind het erg vervelens als we stil staan en Basco vlak achter hem staat. Dan draait hij zich snel om, maar ik vraag hem dan weer 'naast' en dat doet hij dan ook wel weer. Langzaam maar zeker wordt hij wat rustiger. Ook nu gaan we weer even iets drinken en moet hij rustig blijven liggen tot we klaar zijn. Dat gaat nu veel beter :)
Hij leert snel.

Vrijdag brengen we de logee naar huis en moeten we door een galerij lopen bij de appartementen. Dit vind hij doodeng! Alsof hij hoogtevrees heeft. Ik laat hem maar een beetje, als hij mij maar niet voor mijn voeten loopt. Dan vraag ik hem naast, wat hij weer keurig doet, maar wel strak en vlak achter mij met een schuin oog naar die enge diepte. Na de koffie en een babbeltje gaan we nog even met de honden naar een veldje waar ze kunnen rennen en zwemmen. Onderweg mag Cross naast de scootmobiel lopen en dat gaat niet eens zo verkeerd! Het grootste voordeel is dat het tempo van de scoot hoger ligt als mijn looptempo en dat ligt hem wel natuurlijk!
Terug naar het appartement moeten we weer door de galerij, maar nu loopt hij los. Hij kan toch nergens heen. Nu gaat hij steeds even kijken hoe eng het eigenlijk is. Doordat niemand hem dwingt komt hij veel sneller tot rust en is de angst voor die diepte snel aan het wegzakken.
Binnenshuis is hij wel een draalkont... hij loopt continu met een knuffel of speeltje in zijn bek rond... er zit geen rust in. Omdat het niet erg storend is laten we hem zijn gang maar gaan. De andere honden zijn ook steeds in de weer, opgewonden als ze zijn omdat ???  

Thuis... eindelijk is er de rust die we allemaal zo graag hebben... alles ligt plat en in diepe rust.

Zaterdagochtend moeten er boodschappen gedaan worden en neem ik Cross mee. Het is weer een bekent iets en het gaat ook super. Heel relaxed loopt hij aan de heupgordel. Een echte topper!
's Middags haal ik Alicia weer op uit Barneveld, maar omdat het heel warm is laat ik de honden thuis.
Als wij bij huis zijn, zien we een hond zonder baas in de omgeving rondstruinen. Aangezien we het niet kunnen verantwoorden om de hond aan zijn lot over te laten nemen we hem mee en gaan proberen om de baas te vinden. Cross en Menno verwelkomen hem op hun labrador manier, maar daarna is het goed. Nu is het tijd om Alicia te verwelkomen!
Hij kruipt al weer snel tegen haar aan en geniet van de knuffels....
Als de hond weer terug is bij de baas is de roedel weer compleet en dat resulteert in rust.... heerlijk!

Nu Cross de trap op durft naar boven is het elke ochtend feest. Was het de afgelopen week steeds met hun drieën, nu komen ze gezellig samen op mijn bed, al stoeiend en druk doend om mij op te laten staan...
Helaas voor hun ben ik er niet heel erg blij mee en zeker niet omdat het tijdstip, rond zes uur, mij nog meer tegen staat. Voortaan gaat het hek er 's nachts weer voor....

en de positieve stappen vooruit blijven komen!
ik kreeg een mail van Vom Falorie met daarin de vraag of hij al rustig was bij kinderen
dat is hij wel, maar tijdens de middagwandeling ben ik toch nog maar eens langs de scholen gegaan.
hij liep meteen al lekker ontspannen, die hebben we al weer binnen.
bij het speelveld waren ze aan het voetballen, daar zijn we even blijven kijken. hij schrok wel een keer toen de bal wel heel dicht naast ons geschoten werd, maar kwam ook weer naast toen ik hem dat vroeg.
op een ongeduldig piepje na was hij de rust zelf
daarna liep ik door om de schoolpleinen heen. de kleuters waren aan het buitenspelen. ik heb de juf gevraagd of we erbij mochten gaan zitten om te kijken hoe Cross zich zou gedragen.
ik ben op een bankje gaan zitten en er kwamen natuurlijk meteen kinderen naar ons toe.
tot nu toe bleef cross zich keurig gedragen en bleef ontspannen.
ook toen we zaten ging hij strak tegen me aan zitten en liet de kinderen hem aaien.
hij vond het prima
als hij opstond werden de kinderen paniekerig, maar Cross niet.
na een dik kwartier had hij het wel bekeken en werd wat onrustig. toen zijn we naar huis gegaan, nog altijd ontspannen lopend....
wat een super training! ik ben trots op hem!!

de eerste weken was Cross mega druk, zeker toen ook de logee Diesel er nog bij kwam. een 9jarige labrador en hulphond.
we waren weer helemaal terug bij af.
maar naarmate de tijd verstrijkt en wij en Menno en Diesel zich niets aantrekken van zijn gepiep en gedoe valt het kwartje en is hij weer rustig... pffffft, wat een opluchting.

hij wordt ook steeds meer maatje met Alicia. af en toe ligt hij languit bij haar/ op haar eigenlijk :)  op de bank en sinds ze samen naar het bos zijn geweest met een groep andere honden is hij haar heel trouw. Heel leuk om te zien!
dit vertrouwen is zo groot dat hij haar ineens volgt de trap op naar boven... dit had ik echt nooit verwacht!
hij schoot de eerste keer met de staart tussen de benen de kamer in en was niet meer in de buurt van de trap te krijgen en nu loopt hij hem zomaar, met koekje welliswaar,  de trap op.
wat een beloning krijg je op die manier van hem!
dit is wel heel gaaf!!

Cross is weer terug!!

heel dubbel, want eigenlijk was het leuker geweest om te horen te krijgen dat hij aan het werk gaat, maar helaas wilde de klant hem niet.
ik heb toen maar heel brutaal aangeboden dat hij wel weer terug mag komen... tenslotte was ik nog niet helemaal tevreden over hem haha
en dat vonden ze bij Vom Falorie een heel goed plan!
Hilde was er in de buurt en nam hem mee terug naar Dronten... wat was hij blij me weer te zien haha, dwaze jongen. Ik heb hem bij de parkeerplaats bij Ketelhaven opgehaald, anders moest Hilde met 2 honden het restaurant in.
terug in huis was hij wel wat drukker dan eerder maar ach ja, dat is toch ook wel logisch...
de dag erna, donderdag, mocht hij meteen al weer mee naar het centrum. Alicia nam hem mee en ik ging intussen met Menno naar mijn afspraak.
hij is samen met Menno wel drukker als alleen maar meer verandering was er niet.
dus samen onze vis ophalen ging prima :)

in huis vind ik hem onrustiger, bij elke beweging die ik maak staat hij meteen weer op en is onrustig.
ik stuur hem dan weer terug naar zijn plaats, als ik hem nodig heb roep ik hem wel.
de eerste wandelingen valt het mij direct op dat hij stiller is geworden, al dribbelt hij er lustig op los
ook het passeren van een hond verloopt redelijk rustig... alleen de eerste kat is een drama.
maar ik wilde verder waar ik gestopt was dus ik ben nu ook veel strenger.
hij maak kabaal terug en eis van hem dat hij gaat zitten, helaas verpest Menno dit door ineens achter die kat aan te willen. Nu krijgen ze beiden even kort en duidelijke apèl oefeningen... sjongejonge, lekker stelletje
Gelukkig gaat het daarna veel beter.
piepen en wat drukker worden doet hij nog wel, maar even een hand op zijn kop en zeggen dat hij stil moet zijn werkt... dat is toch wel een mooie stap vooruit!!

zondag 4 mei gaan we op bezoek bij een van onze pups, Nikki  in Nijmegen
de autorit is geen probleem, al wordt hij wat ongeduldig op het eind.
maar de ontmoeting op straat zal de hele buurt wakker geschokt hebben... tjeetje wat een alarm ging er af zeg!!
het moest ook net zo zijn dat er ook nog anderen met hun honden langskwamen.. oef!
Maar het was enkel geluid, hij bleef wel gewoon naast me.
gelukkig had Alicia Menno bij haar, scheelde mij weer haha

Bij Bart in huis was hij gewoon, wel wat druk maar verder niets bijzonders
we zijn in een park vlakbij wezen wandelen, daar konden ze fijn loslopen alleen de wandeling ernaar toe was vol met Cross gezang... vooral als de anderen hem iets te ver vooruit waren, een geleidehond loopt nu eenmaal harder als ik....
na het loslopen, waar hij weer zoals we gewend zijn van hem, goed luisterde en hij overal heen rende en weer terug kwam, gingen we de stad in om een terrasje te pakken.
hier was ook de wandeling ernaar toe het grootste probleem... Cross maakte zich duidelijk bekent door luidkeels te zeggen dat we eraan kwamen... gelukkig werd het over het algemeen met een glimlach beantwoord en ach ja, meer als een hand op zijn kop om hem wat gerust te stellen kan ik ook niet doen en langzaam aan werkt het bij mij ook op mijn lachspieren...
eenmaal op het terras is hij ook weer onrustig... liggen en weer opstaan, steeds weer opnieuw proberen of hij toch weer op mag staan. We hebben hem steeds weer 'af' laten gaan en net voor we weg wilden bleef hij rustig... na ruim een uur haha
de wandeling terug naar Bart zijn huis ging iets rustiger, al viel hij wel uit naar een hond toen we net het terras af waren... een dikke min-punt.
en zijn gezang was heftig als de andere honden hem te ver vooruit waren.
al met al een pittige socialisatie training voor hem....

maar voorlopig hebben we geen spannende uitjes meer geplant staan, hij kan even tot rust komen en verder gaan we gewoon door met hoe we bezig waren.
de wandelingen thuis verlopen prima en ik heb hem zelfs al heel ontspannen naast me gehad...
kleine stapjes, maar als die kleine stapjes maar blijven komen gaan we ook op weg naar een goed eind resultaat.

en net als het allemaal begint te kloppen krijg je bericht dat er misschien een werkplek is voor Cross!
wauw!
ik ben trots!
hier doe ik het tenslotte voor en als de school dan zegt dat ze hem goed genoeg vinden om te plaatsen, tja... dan ben je blij!
al had ik best nog langer met hem willen trainen, zeker nu het allemaal zo snel vooruit gaat en er echt rust begint te komen

zo snel kan het dus gaan... afgelopen donderdag is hij al opgehaald en ze herkenden hem niet eens terug haha
John zag Menno zelfs aan voor Cross... mocht ie willen!
gelukkig liet hij ook nu zien dat hij rustig is en niet als een dwaas gaat lopen slepen met van alles en nog wat...

een dag later krijg ik een mailtje
ze waren zeer blij verrast met de rust die Cross nu heeft
oef, wat doet me dat goed, zeker na die ellendige woorden die Desudo mij te horen gaf waarna ik ook nog eens mijn pups af moest staan...
hoe verschillend kunnen mensen zijn, maar ik ben gesterkt in mijn zelfvertrouwen en Cross heeft me daar goed mee geholpen!

Cross, kerel... doe goed je best en blijf deze vooruitgang doorzetten!
heel veel plezier bij je nieuwe baas straks!

ik begin langzaam aan hoop te krijgen!!
de laatste dagen gaan redelijk stil en vrij rustig... voor Cross zijn doen dan... ;)
hij wil wel vooraan blijven lopen, al heb ik hem liever meer naast, dan loopt hij ook niet zo snel tussen mijn voeten... zucht...
maar hij is een stuk stiller, en trekt vrijwel niet .
hij loopt bijna altijd aan de heupband, maar de enkele keer aan de lijn gaat net zo
wauw!!  ik ben trots!!

ik heb een heupband gekocht met een riem...
eigenlijk bedoeld om Menno daaraan te laten lopen, maar nadat hij bij het zien van een kat mij 3 meter opzij gooide met val als toetje hou ik hem toch maar liever aan een losse riem.
Cross is fysiek heel makkelijk, hij trekt niet, hij valt niet ineens uit. Als hij al plots reageert kruipt hij tegen me aan. Dus nu loop ik met hem aan de loopband...
voor mij een heel stuk rustiger omdat ik zo niet steeds aan het corrigeren ben met mijn hand... een aangeleerde tik van mij om het tempo te blijven bepalen...
nu sta ik stil en doe verder niets, behalve wachten tot hij weer naast me loopt.
hij moet hierdoor veel meer opletten ipv wachten op die correctie...
niet dat er nu ineens een wereld van verschil is, maar ik heb wel de indruk dat hij iets rustiger wordt

het winkelen wordt steeds leuker met hem... hij is echt top! alles negeert hij, we moesten door een vrij smalle ballonnenpoort bij een feestvierende winkel en hij gaf er helemaal niets om... wauw!
even terug denkend aan een stola die op een schap lag bij de wibra, die hij doodeng vond...
wat een verschil!

we blijven toch een beetje doorwerken om hem richting het werk te helpen en daar hoort ook het traplopen bij. in het centrum is een trap met ongeveer 10 treden, die neemt hij netjes. naar boven toe mag het iets rustiger maar als ik even help door bij elke tree 'rust' te geven, gaat hij keurig naar boven. naar beneden is geen probleem
bij het treinstation is een hele lange trap, daar heb ik eerder als eens geoefend en ook die neemt hij vrijwel probleemloos.
nu hebben we geprobeerd om hem in huis mee naar boven te nemen, de meeste hulphonden moeten dit en al heb ik liever niet dat de honden boven komen, Menno doet het en zo af en toe mag het ook wel... is het wel gezellig.
maar hier kwamen we met Cross wel voor een groot probleem te staan....
hij zette alle poten tegen de treden om maar niet naar boven te hoeven... bijna panisch!
hij zou zich zo naar achter laten vallen.
met ons tweeën hebben we hem toch naar boven gekregen, zelfs zo dat hij toch enigszins zelf liep.
eenmaal boven vond hij het heel spannend, maar wel leuk en langzaam aan ging de spanning er wat af.
naar beneden toe ging zoals het hoort, zelf lopend en netjes...
hier willen we dus ook meer op oefenen.
hij hoeft niet uit zichzelf naar boven te gaan, maar het is wel fijn als hij mee naar boven wil!

ik zou meer werk voor Cross moeten hebben, dan is hij wel redelijk rustig...
de ochtendwandeling maak ik nu voor het eten
eerst dacht ik dat hij hierdoor drukker werd, maar ach, daarvoor was hij ook druk en piepte heel wat af.
veel verschil is er niet
ik zou zo graag willen weten wat hem triggert!
vanmorgen was er helemaal niets en hij blijft maar piepen... Menno en ik reageren er totaal niet op en blijven net zo relaxed als altijd.
van alles wat hij van hem overneemt... die rust van Menno mag hij daar toch ook wel aan toevoegen

ik ben een beetje uitgepuzzelt... ik heb geen idee wat ik anders moet doen
elke keer als ik denk dat het beter gaat valt hij net zo hard weer terug...

maar zolang ik geen oplossing weet, gaan we maar gewoon zo door

afgelopen week ging best wel goed. geen vervelende extraatjes, maar ook geen duidelijke verbeteringen.
de ene wandeling is hij redelijk ontspannen, de andere keer piept hij er weer vrolijk op los. niet meer heel hard gelukkig... en dan is hij ook echt druk, dribbelt hij weer...
als hij ontspannen is kan ik hem ook met een 'nee' weer met de neus naar voren laten lopen als er een andere hond in zicht is... helaas zijn die wandelingen niet erg vaak...

vanmorgen leek hij wel heel erg hyper te zijn... weer helemaal terug bij af... zucht...
terug in huis moest en zou hij spelen met Menno, die daar ook wel zin in had gelukkig en het ging maar door, wel op een hele leuke, redelijk rustige manier.
uiteindelijk heb ik Cross maar meegenomen naar de winkel voor wat boodschappen en dan is hij super!
rustig liep hij naast mijn karretje en negeerde alles om hem heen.
voor het eerst zijn we een andere hond tegen gekomen terwijl hij in het tuig loopt.
in de super was een geleidehond... en Cross reageerde nauwelijks!! supertrots!
hij kan het dus echt wel!!

en als je echt wilt genieten van Cross dan neem je hem mee naar het strand!
wat vind hij dat geweldig!!
hij duikt zo de golven in, springt er overheen, rent het strand weer op, gaat op wat honden af maar komt ook meteen weer terug... een groot feest!
Cross op zijn best... los en meer dan genoeg ruimte om te crossen
wel weer een zangmomentje toen hij even een stukje aangelijnt mee moest en andere honden tegen kwam.... dat is wel jammer...

en vandaag weer gewoon ons eigen ding doen, alsof we gister niet volledig uit ons dak gegaan zijn in zwaar zand en zee... hij loopt weer als een kievit mee en piept als er wat bijzonders is... hij is niet uit zijn doen te halen haha, maar eerlijk gezegt had ik daar ook niet op gerekend.
hij is zoals hij is, een energiebommetje met een hartje van goud...
dat zingen verminderd hopelijk op de lange termijn wel, daar ga ik in elk geval wel vanuit ;)

gewoon doorgaan is de sleutel!!
was hij laatst weer zo druk, nu lijkt hij alweer een stuk rustiger...
hoe wisselvallig wil je het hebben, maar die wisselvalligheid geeft mij wel de hoop dat er verbetering komt.
hij heeft gewoon veel, heel,veel tijd nodig om al die triggers te negeren en gewoon zijn eigen ding te blijven doen.
met ups en downs en hopelijk worden het steeds meer ups en steeds minder downs
afgelopen dagen ging hij in plaats van hard piepen in de riem bijten... dit heb ik duidelijk afgestraft.
bijten is echt geen optie!
Vom Falorie ziet ook nog teveel goede kwaliteiten om hem nu al af te keuren... en ik vind hem leuk genoeg om te blijven trainen dus voorlopig mag hij nog blijven.. héérlijk!
want naast zijn gepiep en gedrippel op straat is hij een nette begeleiding in de winkels, een heerlijke knuffelhond, rustig in huis en geweldig tijdens lange boswandelingen....
morgen gaan we naar de zee... wat zullen we genieten!

de heerlijk rustige wandeling op de zaterdagochtend was schijnbaar een missertje.... de wandelingen daarna zijn juist niet meer rustig... wat een deceptie...
dacht ik eindelijk iets te hebben bereikt, maar nee... het mag nog niet zo zijn helaas
ik krijg wel steeds meer het idee dat veranderingen hem van zijn stuk brengen.
zaterdagmiddag ben ik nl. met hem alleen gaan wandelen, net als een week eerder. eerst was hij helemaal van slag maar geleidelijk aan werd hij rustiger.
de middagwandeling weer samen met Menno was het weer helemaal mis en piepte hij vrijwel de hele wandeling
ook zondag, maandag en vanmorgen was het niet veel beter.
in de omgeving komen ook steeds meer prikkels, kinderen die buiten spelen, meer katten die langs komen, geluiden van mensen die in hun tuin bezig zijn.. alles lijkt een trigger te zijn om te piepen.
variërend van zacht naar zeer luid en paniekerig...
de ene keer loopt hij williswaar piepend maar toch redelijk onder controle langs een hond, de volgende hond wordt van afstand gespot en piept hij overdreven en zelfs als deze uit het zicht is blijft hij doorgaan.
soms probeert hij zelfs in de riem te bijten om zijn frustratie? paniek? af te reageren
ik zou er bijna moedeloos van worden, maar vind het vooral zielig voor Cross zelf... rust is zoveel leuker!
maar ondertusen heb ik nog geen idee hoe dit met hem te bereiken

afgelopen donderdag zijn we naar het bos geweest met Hilde en Basco... héérlijk!
even lekker laten rennen en spelen, rondstruinen en wat de honden verder nog willen doen.
alle drie blijven ze netjes bij ons in de buurt, tot er een andere hond aan kwam natuurlijk... Menno was niet meer tegen te houden, maar Cross kwam wel naar mij terug nadat ik hem riep!
de tweede keer was de baas van de andere hond erbij en Menno en Cross waren nu niet meer te houden, gelukkig was die andere hond erg vriendelijk en vond de enthousiaste labs niet erg...
leuk detail... 2 dwaze labs die op de hond afvlogen en de duitse herder die dit hele spektakel volkomen negeert... snel afgedaan met de vooroordelen!!
de wandeling ging verder probleemloos... de honden genoten, wij genoten... wat wil je nog meer...

vrijdag was mijn moeder jarig dus Cross mocht mee op visite. 's morgens zijn is er nooit veel visite dus een mooie gelegenheid om te kijken hoe hij zich hier zou gedragen
hij was wel heel onwennig en vond het best spannend. hij piepte steeds maar bleef wel op zijn plek, net voor me tussen mijn benen, liggen.
hij vond het zelfs zo spannend dat hij onder mijn stoel kotste... bah... maar ach ja, snel opruimen en weer verder.
ik heb niet het idee dat hij ooit mee is geweest op visite, al gedroeg hij zich rustig, hij vond het veel te spannend. pas toen de anderen weg waren kwam er een beetje ontspanning.

zaterdagochtend heeft Cross een record gehaald!
elke hond die we tegenkomen werd altijd met luid gepiep en onzeker gedrag begroet, van morgen bleef hij redelijk naast me en piepte heel zacht...
wij liepen op het fietspad, de loslopende honden op het pad naast ons met alleen een sloot en een kleine grasstrook ertussen.
elke keer als hij even stil was en niet naar de honden keek beloonde ik hem met mijn stem, als hij wilde focussen kreeg hij een lichte correctie... wowww... ik ben trots!

De afgelopen dagen was Cross druk.... vorige week hem ik hem meer alleen genomen, deze week weer meer samen met Menno... maar veel verschil was er niet.
Cross piepte en jankte bij elk bewegend iets, soms zelfs zo hard dat ik hem echt even streng aan moest pakken door hem onder de bek te pakken en zijn kop omhoog houden tot hij ophield. Sjonge wat een drama queen! 
Ik denk dat hij protesteerd om bij die ander te zijn... dat het  niet mag frustreerd hem en dat uit hij door te piepen.
Heel vervelend, maar verder doet hij niets. Ook niet als andere honden langs hem lopen. Dan blijft hij netjes bij me... wel piepend uiteraard  :-)

Vandaag was hij voor het eerst weer eens echt rustig, wel druk lopen, maar tja, hier ben ik al heel blij mee!
Ook blijft hij zijn omgeving scannen.... alsof hij op zoek is naar een uitdaging.
Als hij zo is kan ik ook meer echt trainen en doe wat aandachtsoefeningen, die hij iets onwennig, maar wel goed doet.
Hopelijk zet deze Cross door....
Ook in huis ontspant hij steeds meer en daagd Menno nu vaker uit om te spelen... gaat kroelend onder hem liggen en Menno gaat zelfs in op zijn uitdaging. Speelt samen met Alicia ook heel leuk, draait zich helemaal op haar schoot als ze op de grond zit en speelt geweldig mee! Druk, maar leuk druk  :-)
We gaan de goede kant op!

27 januari hebben we Cross opgehaald bij Hilde, nadat ze me die middag had gebeld of we wilden proberen om zijn enthousiasme naar andere honden en mensen te beteugelen.

De eerste avond heeft hij zich prima gedragen richting Menno en naar ons. Liet geen vervelend gedrag zien, was speels, wel een beetje druk maar dat kun je verwachten.

Dag 1

Een goede nacht, zonder gepiep of ander minder plezierig gedrag... al heeft hij wel stiekum op de bank geslapen...

Funcioneel plassen, eten en daarna naar buiten voor onze eerste wandeling.

Cross loopt keurig naast, wel gehaast, hij trekt niet. Plassen en poepen doet hij pas als je het commando erbij geeft. Al duurt het wel heel lang voor hij zijn plekje heeft gevonden. Hij zal eerst nog moeten wennen aan nieuwe geuren etc.

Vrij aan de lijn is hij druk en erg onzeker. Alsof hij niet goed weet wat hij mag.

Als hij zich ontlast heeft geef ik hem weer naast, verderop lopen honden los  en omdat ik met Menno zeker problemen krijg ga ik een pad eerder in om de loslopende honden te ontlopen... voor deze keer

Naast loopt hij druk maar houd me goed in de gaten

Thuis gaat hij in de mand liggen. Een mand staat standaard in een bench, de andere ernaast. In de bench vind hij spannend, maar is snel te overtuigen dat het goed is.

Hij ligt ook graag aan mijn voeten, zelf heb ik het liefst dat hij gewoon in zijn mand ligt, maar om eerst wat te wennen laat ik hem maar even liggen waar hij wil.  Zolang het maar niet op bank of stoel is, of midden in het pad.

Een foto maken werd een vreemd moment... met de camera op hem gericht voelt hij zich blijkbaar zo onzeker dat hij zijn tanden ontbloot... eerst wat voorzichtig, maar al gauw een volledig opgetrokken lip. Ik heb niet het idee dat dit agressie is, maar erge onzekerheid. Ik heb de camera gewoon voor hem gehouden en hem met de stem gerustgesteld. Uiteindelijk bleef zijn lip ontspannen en kon ik toch een foto maken.

'S middags neem ik hem mee naar de super vlakbij huis, even een kleine boodschap doen en meteen kijken hoe hij zich in de winkel gedraagt. Dit gaat keurig, hij oud de omgeving goed in de gaten, vind het wel spannend maar blijft ondanks alles keurig naast me, ik hoef hem nauwelijks iets te zeggen.

Avond en nacht gaan weer prima.

Dag 2 gaat net als dag 1, wel komt er wat meer rust.

Dag 3 is het donderdag, dan haal ik verse vis in het centrum en haal meteen andere spullen... een mooie lange training en het ging heel goed. Hij springt makkelijk in de auto, loopt keurig mee in het centrum. Hij wil nog wel scheef gan staan als ik stil sta, ik wil hem graag naast me houden. Hij zoekt vrijwel geen contact met andere mensen. Een keer in de rij bij de kassa, maar die heb ik meteen gecorrigeert. Daarna even bij Hilde langs waar hij duidelijk bekent is en samen met Basco er een feestje van maakte.

'S middags samen met Menno even los in een klein bos hier vlakbij. Hij komt meteen als ik roep en beloon dit met een brokje. Heerlijk! Dan kunnen we ook naar het bos!

Wat mij opvalt is dat hij niet graag samen door een deur loopt, of langs een kassa.... iets waar hij midden in moet lopen. Hij is erg onzeker. Bij mij is hij rustig, speelt niet en zoekt veel bevestiging. Bij Alicia is hij veel speelser en komt ook steeds naar haar toe om te knuffelen... wat ze graag toelaat.

Ook lijkt hij onder de indruk van Menno, die is heel rustig en beheerst, maar ook erg dwingend met zijn ogen..

Tijdens het uitlaten samen met Menno komen we wel eens een andere hond tegen. Cross piept dan maar Menno reageert dan overdreven en springt er naar toe waardoor ik meer bezig ben met hem als met Cross, maar ik merk ook niet dat hij iets wil doen.

Dag 4 en 5 gaan rustig, beide dagen is hij mee geweest naar het centrum. Hij lijkt het leuk/spannend te vinden. Loopt heel strak naast en negeert vrijwel iedereen. Een enkele keer wil hij zijn neus wel eens tegen iemand zijn been drukken maar een 'nee' focust hem meteen weer op zijn werk.

Alicia heeft een grote koffer gekocht. Zij liet die achter haar aan rollen, Cross liep tussen ons in, maar vond die rollende koffer maar niets. We hebben hem bewust tussen ons in laten lopen en al lopende werd hij rustiger en leek de rollende koffer te accepteren.

Zondag doen we niets, 's morgens lekker los samen met Menno en hebben ze zich lekker uit kunnen leven. S' middags moesten we weg en konden de honden niet mee. Een middag thuisblijven was ook geen enkel probleem.

Week 2

Schijnbaar heeft de rust hem goed gedaan, de maandag begint met druk doen!!

Ik ben niet zo fit dus het ochtendrondje is iets ingekort. Ze blijven aan de lijn en moeten dus opletten. Thuis gaat Cross met de bal en een bot spelen. Hij knabbelt wat hij draalt wat maar uiteindelijk gaat hij ook in zijn mand liggen.

's  middags lopen we een lange ronde door de wijk, weer aangelijnd en nu gaan we langs een onbekende weg. Cross is erg druk en hijgt erg. Hij blijft wel naast. Een vreemde hond wordt begroet met gepiep en dit keer blijft Menno ook naast. We vervolgen onze weg. Later de middag neem ik Cross mee naar de winkel voor de dagelijkse boodschappen. De weg ernaar toe is hij druk, piept zelfs wat maar in de winkel is hij rustig. Hij liep ook netjes naast mij door de deur. In de super ging hij eenmaal de fout in door zijn neus bij iemand tegen het been aan te duwen. Een directe correctie en hij was meteen weer bij de les. Het functioneel plassen gaat goed, maar het poepen niet. Ik denk dat hij moet, hij stinkt in huis, maar als ik hem het gras inlaat om te poepen ruikt hij even snel en komt weer naast. Ik vraag hem meerdere keren maar dit is het enige wat hij doet. Ik ga daarna op pad en laat hem niet weer in het gras. Ik zou liever willen dat hij zich wat sneller zou ontlasten omdat ik nog steeds het idee heb dat hij wel moet.

Dinsdag en woensdag weinig verandering.

dinsdag heb ik het trappetje bij de speelvelden gelopen, 4 treetjes dus het zou weinig moeite moeten kosten, maar hij heeft er veel problemen mee. Hij springt ze op en af maar moet van mij tree voor tree nemen. uiteindelijk gaat het goed, maar dit kost hem veel inspanning, hij hijgt behoorlijk. de boodschappen doen daarna blijft hij wat gehaast, maar wanneer we naar huis lopen is hij meer ontspannen

woensdag is hij de hele weg ‘s middags tijdens een ronde langs een onbekend pad, druk... hij blijft maar hijgen. Op de terugweg komen we weer langs het speelveld en dit keer neemt hij de treetjes wel rustig. daarna lopen we rustiger en meer ontspannen naar huis.

het poepen blijft vervelend. ik moet heel lang aandringen om te gaan poepen wanneer ik hem de kans geef. Hij moet wel, want de sluitspier is groot... maar hij komt steeds weer naast me staan, ruikt een rondje en komt weer naast me. Zo gaat het wel 10 min. door. Tot hij eindelijk gaat zitten. Dit is niet handig. Het is wel een voordeel dat hij ook heel lang kan ophouden.

een bizar moment was woensdagmiddag. Ik zit in de stoel en ineens komt hij vanuit de keuken met opgetrokken lip naar me toelopen. Geen idee wat hij heeft gedaan, in de keuken is niets veranderd. Ik heb hem rustig naar zijn plaats gestuurd. Als hij heel onzeker wordt heeft hij dit al vaker laten zien, de eerste keer met een foto maken was wel heel overdreven, maar nu zag ik geen aanleiding.

donderdag mee naar het centrum, dat was weer even echt trainen. de supermarkt en het winkelend publiek laat hij voor wat het is, maar in de wibra langs een felgekleurde stola was bijna paniek!  we zijn ernaast gaan staan en hij moest naast blijven, na een minuut of 5 werd hij iets ontspannen en ben ik verder gelopen. alles war daarna links van hem gebeurde vond hij even eng, maar gelukkig was het snel over.

na het winkelen even ontladen bij Basco... dat is altijd leuk.

vrijdag hebben we niets gedaan, lekker ontspannen thuis, waar hij zich ook steeds meer echt ontspant. hij lag zelfs al even als een echte lab, op zn rug in de mand.

zaterdag mee naar de supermarkt naast mijn karretje. dat karretje vind hij geen punt, maar als ik hem ernaast wil laten wachten vind hij het weer helemaal niets. hij is in de winkel wel iets meer gespannen als anders.

wandelen buiten is de ene keer heel relaxt, maar een andere keer is hij weer druk en haastig. of het stormachtige weer invloed heeft, of het loslooppad weet ik niet. ik loop wel vaker andere routes en wat meer door wijken, langs de school etc. zodat hij meer meekrijgt van plotselinge geluiden, een deur die open of dicht gaat, een auto die weg rijdt, iemand die zijn huis uitkomt. hij lijkt het allemaal nog niet te kennen.

Eind van de dag komt er een logeetje, een klein boomertje... teef en loops... maar deze kleine dame laat zich niet omverlopen en snauwt al snel van zich af. Cross gaat na de begroeting die uiterst rustig ging voor een lab, rustig in zijn mand liggen. De volgende dag probeert hij haar wat uit te dagen maar dat laat ik niet toe, hij is wel weer wat onrustiger maar dat is vrij logisch. Een nieuwtje moet altijd even tijd hebben. Dit geldt voor alle 3 de honden.

Zondag is vooral wennen aan de  nieuwe bewoner, maar dit geeft weinig extra spanning. De kleine onderwerpt zich onder de mannen, dat geeft rust.

week 3

Maandagmiddag gaan we met nog iemand naar het bos. 3 labs, gegarandeerd plezier en dat is het ook. Cross luistert geweldig goed, komt zich ook steeds even melden en gaat dan weer spelen. Plassen en zwemmen zijn ook aan hem besteed, maar vreten doet hij niet! Na ruim anderhalf uur zijn wij moe, maar de honden nog lang niet. Een heerlijk dagje relaxen

Dinsdag weinig spectaculairs, we zijn de super in geweest en hij wordt al steeds zelfverzekerder. Het is ook niet meer zo eng als er links iets van hem is. Scheelt misschien ook dat die kleine boomer links van hem loopt als ik alle 3 tegelijk mee heb. De wandeling daarna zie ik eindelijk het echte probleem van Cross.... sjonge, alsof er een luchtalarm afgaat!  Hij piept en joelt er op los als er loslopende honden aankomen en die reageren natuurlijk terug. Zelfs Menno leek onder de indruk. Ik had de grootste moeite om ze te houden maar uiteindelijk kreeg ik zijn halsband te pakken en was het over, alhoewel hij was weer onder controle.... wat een bizarre actie!  Binnenkort maar eens even met hem alleen tussen loslopende honden lopen.

het alleen lopen ging weer heel goed. de honden die we tegenkwamen werden met gepiep begroet, maar toen ik er even later langsliep was er niets aan de hand. hij bleef ook netjes naast me zitten toen wij, bazen,  even in gesprek waren. Daar na is het met ons drieën ook geen probleem meer.

In huis wil het boomertje hem nog wel eens uitdagen, ze is best een divaatje. Cross reageert er meteen op maar mag het van mij niet. Hij moet zich leren beheersen. De eerste keren loopt hij met een schuin ook langs haar, maar langzaam maar zeker komt er steeds meer rust in hem en reageert hij helemaal niet meer.

ook tijdens het winkelen is hij steeds rustiger, nu wil hij nog wel eens zijn neus ergens in zetten... een goed teken dat hij andere dingen ziet ipv alleen maar gestrest naast lopen, hij begint te ontspannen. zijn ogen staan ook rustiger in zijn hoofd...

het gaat wel met ups en downs, maar ik zie dat ook wel als uitproberen tussen de Cross die geobsedeerd luistert en de Cross die geobsedeerd rondvliegt.

zaterdag; rustig dagje, we doen onze boodschappen en 's middags nemen we hem mee naar de dierenspeciaalzaak. Hij gedraagt zich prima, is rustig en blijft netjes bij me.

Zondag en maandag ben ik echt ziek, dus moeten de honden zich aanpassen en lopen maar korte stukjes. Cross wordt erg druk, hij heeft duidelijk zijn beweging nodig. Alicia neemt hem maandagmiddag nog mee voor een lange wandeling en laat hem ook even los zodat hij zijn energie kwijt kan. Dit had hij duidelijk nodig.

Dinsdag ben ik nog niet veel waard, maar kan nu wel iets langer lopen en neem Menno en Cross mee naar het shellbos zodat ze samen kunnen rennen. Hij is in huis ook weer wat drukker dan normaal. Loopt steeds met de bal te dralen en vind weinig rust. Als k hem naar zijn plaats stuur blijft hij daar wel, maar het gaat niet van harte.

Achteraf gezien is het logeetje de grootste oorzaak van zijn onrust. Gelukkig is die weer terug en kan ik nu gaan werken aan meer rust. Het valt niet mee. Elk bewegend object is een trigger en vooral loslopende, spelende honden. Ik haal zijn focus naar mij en zeg hem stil te zijn... het werkt voor nu, maar als Menno ook nog ff uithaalt is het weer foute boel. Soms zou ik ze wat doen grrrrrr.  Er is werk aan de winkel.

Gelukkig is de rust in huis wel terug en ook tijdens het winkelen etc. gedraagt hij zich prima. Het is alleen tijdens de wandelingen.

26-2

we gaan nu elke ochtend met Cross alleen op stap, gewoon de ochtendwandeling over het loslooppad. de eerste keer is hij rustig, maar de keren daarna is er ook elke keer weer een trigger... een kat, een hond, een persoon of soms iets dat ik helemaal niet zie.

omdat ik hem alleen heb kan ik wel alle aandacht geven aan hem weer rustig te krijgen, zonder vanuit een ooghoek Menno in de gaten te houden.
hij moet zitten en mij aankijken, tot hij rustig wordt. ik houd mijn hand onder zijn kop zodat hij niet kan kijken naar wat hem triggert. hij piept nog lang door, maar hij wordt wel rustiger... tot de volgende trigger.
soms loopt hij wel, al piepend , mee soms moet ik echt stilstaan en hem laten zitten voor we verder kunnen.
ben benieuwd of dit helemaal over gaat...
ik zie nu niet veel verschil of ik met hem alleen loop of samen met Menno, die wel eens reageert op een hond of kat, maar ook heel snel weer rustig is.

Donderdag, visdag!  Elke week vissekoppen halen bij de visboer in het centrum. Dit keer zonder verdere boodschappen, dus even heen en weer terug. Maar Cross kent de winkel al! Hij was supernetjes vanaf de auto tot in de winkel, lekker relaxt en de vis werd enthousiast in ontvangst genomen met een stiekum handkusje voor de visboer haha.  Daarna vaste prik een deel naar Hilde brengen voor Basco. Vanaf de auto naar haar huis mocht hij los, maar wel naast.... en dat deed hij super. Een pittige opdracht beheersing, maar goed geslaagd.  Daarna 'vrij' en feesten met Basco natuurlijk.  Het viel me wel op dat hij minder aan het zoeken was naar spullen om te brengen... thuis wil ik ook niet meer dat hij steeds schoenen ophaalt, het kwartje lijkt te vallen!  Hilde vond hem veel rustiger worden.... dat voelde als een oppepper! Zelf merk ik dat niet zo, maar het is heel mooi dat ik het van iemand hoor!

En dan zie ik ook wel de verschillen met 4 weken geleden... hij loopt veel rustiger door de deur, draalt niet meer in huis, zoekt niet steeds iets om mee te slepen en ligt rustig in zijn mand te snurken tussen de wandelingen en trainingen door.

nu de rust tijdens het wandelen nog beter erin proberen te krijgen.

28-2

Vanmorgen mee naar het gemeentehuis met als extraatje de draaideur daar. Altijd een spannend moment of de hond er wel of niet inloopt,maar Cross keek niet op of om en liep gewoon met me mee. Kanjer!!

Alleen het wachten viel niet mee, hij liet regelmatig een piepje horen tot groot vermaak van anderen haha

Eind van de middag zijn we naar het bos geweest... even alle drukte van zich afrennen en dat was heerlijk!