afgelopen donderdag zijn we naar het bos geweest met Hilde en Basco... héérlijk!
even lekker laten rennen en spelen, rondstruinen en wat de honden verder nog willen doen.
alle drie blijven ze netjes bij ons in de buurt, tot er een andere hond aan kwam natuurlijk... Menno was niet meer tegen te houden, maar Cross kwam wel naar mij terug nadat ik hem riep!
de tweede keer was de baas van de andere hond erbij en Menno en Cross waren nu niet meer te houden, gelukkig was die andere hond erg vriendelijk en vond de enthousiaste labs niet erg...
leuk detail... 2 dwaze labs die op de hond afvlogen en de duitse herder die dit hele spektakel volkomen negeert... snel afgedaan met de vooroordelen!!
de wandeling ging verder probleemloos... de honden genoten, wij genoten... wat wil je nog meer...

vrijdag was mijn moeder jarig dus Cross mocht mee op visite. 's morgens zijn is er nooit veel visite dus een mooie gelegenheid om te kijken hoe hij zich hier zou gedragen
hij was wel heel onwennig en vond het best spannend. hij piepte steeds maar bleef wel op zijn plek, net voor me tussen mijn benen, liggen.
hij vond het zelfs zo spannend dat hij onder mijn stoel kotste... bah... maar ach ja, snel opruimen en weer verder.
ik heb niet het idee dat hij ooit mee is geweest op visite, al gedroeg hij zich rustig, hij vond het veel te spannend. pas toen de anderen weg waren kwam er een beetje ontspanning.

zaterdagochtend heeft Cross een record gehaald!
elke hond die we tegenkomen werd altijd met luid gepiep en onzeker gedrag begroet, van morgen bleef hij redelijk naast me en piepte heel zacht...
wij liepen op het fietspad, de loslopende honden op het pad naast ons met alleen een sloot en een kleine grasstrook ertussen.
elke keer als hij even stil was en niet naar de honden keek beloonde ik hem met mijn stem, als hij wilde focussen kreeg hij een lichte correctie... wowww... ik ben trots!